zondag 10 maart 2019

Religieus Erfgoed

Daarmee bedoelen we met name kerken. Die zijn vaak in dorpen het meest historische en kenmerkende gebouw. Doordat er kerkgemeenschappen fuseren of ophouden te bestaan, komt zo’n kerk leeg te staan en als het zijn functie verliest, is er geen levensvatbaarheid meer. Met alle consequenties van dien. Samen met de SGP vroeg de PvdA in de provincie Zeeland hier aandacht voor. Het standpunt van de PvdA, mijn natuurlijke tegenstander -to put it mildly- waardeer ik. In de jaren ’60 en ’70 vonden zij het noodzakelijk om af te geven op alles wat met de christelijke religie te maken had. Als er een organisatie christelijk was, dan waren zij, onder het mom van uitsluiting van niet-gelovigen, er tegen om daar gelden voor beschikbaar te stellen.
Het is begrijpelijk dat er nu een ander geluid komt. Ook de PvdA ziet de bindende rol die kerkgemeenschappen in een samenleving hebben. Voor veel oudere alleenstaande mensen is het wekelijkse koffiedrinken na de kerkdienst of doordeweeks het enige ontmoetingsmoment van die dag. Er zijn bij onze kerk vrijwilligers actief, die niet in God geloven, maar de waarde van de kerkelijke organisatie voor de gemeenschap zo hoog achten, dat zij daar een deel van hun vrije tijd voor beschikbaar stellen. Een ouder lid van onze kerk zij eens tegen mij, dat ook wanneer je niet gelooft, je toch bij de kerk betrokken dient te zijn, omdat dit vaak de enige vereniging is, die mensen van zeer diverse pluimage bij elkaar brengt. De kerk op Kortgene is op zondag vrij leeg, maar de gemeenschappelijke maaltijden die zij al vele jaren organiseren zijn altijd overtekend.
Het is jammer dat veel mensen zondagsmorgens liever in bed blijven liggen dan naar de kerk gaan. Van samen zingen wordt je vrolijk en aangezien veel mensen het moeilijk vinden om met anderen te praten over de grote levensvragen is een wekelijkse meditatie over de ‘dingheid der dingen’ tot veel steun.
Als er ergens een kerkdeur open staat, heb ik altijd de neiging om naar binnen te gaan. In de kerk probeer ik aan te voelen wat er niet allemaal gebeurd is in zo’n gebouw, echtparen getrouwd, kinderen gedoopt, begrafenissen. Soms honderden jaren van vreugde en verdriet; het kan er allemaal zijn plaats hebben. Ik word er blij van.

donderdag 14 februari 2019

Leugens, grote leugens en Youtube

Deze uitspraak, vrij vertaald naar Sir Winston Churchill schoot me te binnen toen ik op Youtube filmpjes keek over de opwarming van de aarde. Ik heb een paar shots gemaakt van het jaar 1900.

Kijk eens naar de westkust van Afrika, Canada en Mongolië. De opwarming is niet overal het zelfde. Fake News? Het bovenste plaatje wordt toegeschreven aan de NASA, het andere is geplaatst door iemand die zich Mercatore noemt. Ooit heb ik op de universiteit rondgelopen en wat ik daar onder andere opgestoken heb, is dat je verschillende bronnen met elkaar moet vergelijken. Dat noemt men wetenschappelijk. Het is duidelijk, dat bij veel activisten de selectie van de bronnen afhankelijk is of het past binnen het eigen standpunt, als ze al zover gaan om zich er in te verdiepen, want de meesten volgen blindelings degene met de grootste mond. 

maandag 7 januari 2019

Een globaal probleem lokaal oplossen?


Het CO2-probleem is een wereldwijd probleem. Er zijn vraagtekens bij te zetten hoe het ontstaat, maar er zijn zeer veel overheden die vinden dat we daar iets aan moeten doen.
De grote vraag is natuurlijk of we met al die dure maatregelen, die over ons uitgestort worden, wel iets opschieten. Ik heb daar wat opmerkingen over.

We moeten van het gas af. Het is nog maar een goede 10 jaar geleden, dat de provincie Zeeland, op voorspraak van GroenLinks een aantal streekbussen op gas liet rijden. Peperduur, erg inefficiënt, maar het was goed voor het milieu en die jongens van GroenLinks hadden het beste met de wereld voor en daarom luisteren we naar hen. Dit geldverslindende project is een stille dood gestorven, maar het illustreert de roekeloosheid van de milieufanatiekelingen met het geld van de burgers en de onbetrouwbaarheid van de overheid die dit allemaal laat gebeuren.

Volgens het (concept)klimaatakkoord moeten de huishoudens aan de warmtepomp, een kostbare aangelegenheid. Er wordt bijna geen andere keuze gelaten. Waarom niet? Omdat de milieubeweging al vele jaren geleden kernenergie en ondergrondse opslag van CO2 taboe heeft verklaard. En ja, die wijsneuzen zijn natuurlijk veel te trots om op basis van voortschrijdend inzicht op hun eerder ingenomen standpunten terug te komen.

Trouwens, als het ons echt om het wereldwijde probleem van de CO2 uitstoot te doen is, gaan we geen kolencentrales sluiten in Nederland, maar in Oost-Europa. Dat is goedkoper en heeft een veel grotere impact op de CO2-reductie. We moeten dan zonnepanelen plaatsen in Andalusië. Daar is de grond niet duur en schijnt de zon veel vaker. In Nederland leveren zonnepanelen in januari, wanneer huishoudens de meeste elektriciteit nodig hebben, slechts 3% van hun jaaropbrengst. Wanneer je ze het hardst nodig hebt, laten ze je eigenlijk in de steek.

Het wordt hoog tijd, dat we ons gezond verstand weer eens gaan gebruiken en ons niet op laten jutten door de hype van klimaatfanatici.

vrijdag 7 december 2018

Gele hesjes en het Romeinse Rijk


Helaas heb ik te weinig geschiedenis gehad op school, een euvel van de laatste tijd. Het verval van het grote Romeinse rijk zal bij iedereen wel wat losmaken, al is het alleen maar uit Asterix en de Romeinen. Het welvarende en goed ontwikkelde rijk viel ten prooi aan decadentie. Mensen waren met de verkeerde dingen bezig, ze hingen vissen zelfs sieraden om (een parallel met de Partij voor de Dieren).
We leven nu in een tijdsgewricht, waar welvaart alom is, maar duidelijk wordt, dat die op deze manier moeilijk vol te houden is. Oorzaken: gebrek aan grondstoffen, te veel aan ongelijke arbeidsvoorwaarden, CO2 verontreiniging, overbelasting sociale voorzieningen.
Het is duidelijk, dat er aan verworven ‘rechten’ getornd wordt. Het duidelijkst zichtbaar is dit in Frankrijk, waar mensen in opstand komen tegen de verhoging van de dieselprijzen. Het beperkt hen in hun mobiliteit. Waarschijnlijk zijn er wel grotere problemen om je druk over te maken, maar hier was sprake van de spreekwoordelijke druppel die de emmer over laat lopen. De hogere accijns moet betaald worden, om de Tesla van de rijken te subsidiëren. (De problematiek in een notedop samengevat). En het ziet er niet naar uit dat deze trend stopt.
De Franse Revolutie  in 1789 (Liberté, Egalité, Fraternité) was een mijlpaal in de geschiedenis. De studentenopstanden in Parijs in 1968 zijn symbolisch voor de belangrijke veranderingen in politiek-bestuurlijk en sociaal opzicht van die tijd.
Na de bestormingen van de Bastille en de Sorbonne is het nu de beurt aan de Total tankstations. Maar die staan overal in Europa.

Helaas gaat een en ander gepaard met een portie geweld. Daardoor worden ook de politieke doelen die te rechtvaardigen zijn, geweld aan gedaan. Want op een dergelijke manier hoor je in onze samenleving geen debat te voeren. Dat zal via de kanalen van de politieke partijen dienen te lopen, maar die moeten daar dan ook voor open staan.
-->

maandag 3 september 2018

Ik ben blij dat ik leukemie heb,


want dan heb je geen zware dood. Dat zei een Duitse vriendin van ons, liggend in een hospice in Italië. Ze verbleef er al een aantal weken en haar einde hier op aarde is nabij. Het valt niet mee om naar zo’n afscheid te gaan. Voor Marianne is de taalbarrière groter dan voor mij, en zij begroette onze vriendin met veel tranen. Ik begreep van haar man dat het een komen en een gaan was van mensen uit haar leven die een laatste groet kwamen brengen. Dat gaat met veel verdriet gepaard, maar onze vriendin heeft haar lot volledig geaccepteerd en gaat in een groot vertrouwen op God heel vredig haar einde tegemoet. Haar man, die een kleine 20 jaar jonger is, staat er ook zo in. In plaats van dat zij getroost wordt, moet zij al die relatief gezonde mensen troosten. De omgekeerde wereld. Sterk zijn noemt men dat en dat is ze, geestelijk volledig rijp, en in meerdere opzichten klaar met het leven, in een lichaam dat haar straks in de steek laat. We lieten haar leven de revue passeren. Zij is geboren in de oorlog in Poznan, haar moeder kwam uit Sint-Petersburg en vlak na de oorlog haalde een oom hen naar Frankfurt. Ze had een jongere broer die na de oorlog geboren was, en ze vertelde dat het een groot verschil maakt in welke omstandigheden je ter wereld komt.
Ik kan hier nog uitweiden over het prachtige gebouw van het hospice, op een prachtige plek, met een eveneens prachtig uitzicht over de Middellandse Zee. Een mooie gelegenheid om dood te gaan, maar er is straks wel een gemis.
Kunnen wij daar mee omgaan? Hebben wij een keus?
Een mens te zijn op aarde
in deze wereldtijd
dat is de dood aanvaarden
de vrede en de strijd,
Uit Lied 807 Liedboek 2013 Huub Oosterhuis

zaterdag 19 augustus 2017

Nog steeds geen kabinet


De verkiezingen voor de 2e Kamer in maart zijn we al weer lang vergeten, en ook zijn we er inmiddels aan gewend dat we geregeerd worden door een demissionair kabinet, waardoor een aantal grote problemen niet aangepakt worden.

Het lijkt er op, dat de formatiegesprekken stroef lopen vanwege een aantal  immateriële zaken. Blijkbaar staan er geen veel belangrijkere zaken op het spel. In de VS verloren de Democraten inclusief Hillary Clinton de verkiezingen vanwege de nadruk die ze legden op zaken zoals genderneutrale toiletten. Een kleine groep mensen maakt zich daar enorm druk om, en de meerderheid vraagt zich af of politici niet iets beters te doen hebben.
In Nederland propageert D66 zaken als voltooid leven.
In de eerste uitzending van Zomergasten van dit jaar, sprak de columniste Rosanna Herzberger zich hier scherp over uit. We hebben in Nederland een humane euthanasiewetgeving, waardoor mensen uit uitzichtloos lijden bevrijd kunnen worden.

Bij een voltooid leven is er echter geen sprake van uitzichtloos lijden. Daarom is wetgeving die faciliteert dat er een kader wordt geschapen waarin de dood wordt toegebracht (om het netjes te zeggen) een hele gevaarlijke wending van hoe we naar levens kijken.
Herzberger stelt, dat de eigen wil, waarvoor de voorstanders zo graag de weg vrij maken, niet vastomlijnd is, maar fluctueert. Iemand kan tot andere gedachten komen. Dat komt niet alleen omdat de persoon in kwestie verandert, maar ook omdat de maatschappij verandert.  Ik ben het met haar eens, dat een dergelijke wetgeving de maatschappij op een hellend vlak zal brengen, waardoor zorg en eerbied voor het leven af zullen nemen en het makkelijker geaccepteerd zal worden als iemand zal zeggen dat men dood wil.
Volgens Herzberger passen er in een dergelijke samenleving stervensbegeleiders, want artsen zullen dit niet willen doen. En dit is maar een stapje weg van doodseskaders.
Zij is een jodin, waarvan veel voorouders gestorven zijn in de gaskamers. Ik denk dat we de mening van zulke intellectuelen ter harte moeten nemen en streven naar zin en zingeving in ons bestaan.

zondag 30 juli 2017

Van harte niet gefeliciteerd

met de 10e verjaardag van de crisis. Als vastgoedjongen was ik altijd de mening toegedaan, dat de crisis begon met de val van de zakenbank Lehman Brothers, op 15 september 2008. Dat was een wereldwijde schok, die nog steeds zijn uitwerking heeft. 


Die schok werd echter voorafgegaan door een aantal gebeurtenissen, waaronder een goed jaar eerder de ondergang van een andere zakenbank op Wall Street, Bear Stearns. Beide zakenbanken verstrekten via dochtermaatschappijen hypothecaire leningen in Nederland, met name aan mensen die bij ‘gewone’ banken niet terecht konden. De rentetarieven lagen een stuk hoger, maar voor zowel de geldverstrekker als de geldlener was het een win-win situatie.
Het Financieele Dagblad noemt 9 augustus 10 jaar geleden, toen de Europese Centrale Bank  besloot eurobanken ongelimiteerd geld te lenen als een begin van de crisis. ‘Tot die tijd leenden banken geld voor de korte termijn rechtstreeks aan elkaar, doorgaans zonder onderpand.’ Deze onderlinge geldstromen vormden de smeerolie voor de economie, maar banken vertrouwden elkaar niet meer, en deze vitale gang van zaken vertoonde haperingen. Blijkbaar zag de ECB dit aankomen en nam een zeer ongebruikelijke maatregel. Natuurlijk zagen de bankiers op de hoofdkantoren, alsmede ook de ministeries van financiën een crisis op gang komen, maar dat werd natuurlijk niet wereldkundig gemaakt, want dat zou dit proces in een stroomversnelling brengen en dat is wel het laatste wat je wil. In Bijbelse termen was dit echter het teken aan de wand, wat maar weinigen konden duiden. Voor de financiële wereld was dit een ramp, waarvan gewone burgers weinig weet hadden hoe groot die was. In het FD lees ik dat de Europese Commissie enkele jaren geleden de schade begrootte op 1600 miljard Euro in Europa. Hoeveel is 1600 miljard? Dat is 6 keer zo groot als de begroting van de Nederlandse overheid in 2017.
Een ander kroonjaar; 5 jaar geleden op 26 juli zei de president van de ECB, Draghi, dat hij de Euro zou redden: ‘Whatever it takes’. Een beroemd geworden uitspraak, die er toe leidde, dat er voorlopig elke maand nog 60 miljard Euro bijgedrukt wordt door de centrale bank. Dit zorgt wel voor onwaarschijnlijk lage rentetarieven en de huidige economische groei. Daarvoor is een hartelijke felicitatie wel op zijn plaats. 
Mark Faasse