Excuses van Greenpeace?

De Universiteit van Oxford heeft een website waar ik af en toe een beetje aan het grasduinen ben. Zo kwam ik bij het onderwerp CO2 productie per persoon. Ik denk dat dat de maatstaf moet zijn waaraan je afmeet hoe een land bijdraagt aan de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer. Van de website ourworldindata.org haalde ik de volgende gegevens: 

Hoe zou het komen dat de emissie in Frankrijk zo laag is, en in Duitsland, het met windmolens volgepropte gidsland op het gebied van energietransitie, zo hoog? Een simpel antwoord: kernenergie. Daarom zou ik graag hebben dat Greenpeace erkent dat zij mede schuldig zijn aan de door hen geconstateerde desastreuze opwarming van de aarde. Door hun felle verzet tegen kernenergie werd het in een aantal landen die ontvankelijk waren voor deze protesten de facto onmogelijk om nieuwe energiecentrales te bouwen. Het grote fake news van dit decennium is wel, dat de tsunami bij Fukushima zoveel doden als gevolg van straling heeft veroorzaakt: japan-meldt-eerste-officiele-stralingsdode-door-kernramp-fukushima.html Het leidde er toe, dat Duitsland kerncentrales ging sluiten, onder invloed van de groenen. De gevaren van kernenergie zijn aanwezig, maar werden door de tegenstanders onredelijk uitvergroot en van een emotionele lading voorzien.
Oh ja, we kijken nog even op Eurostat naar de prijs van een kWh elektriciteit: in Frankrijk 18 cent, in Duitsland 30 cent. 67% duurder dus. Blijkbaar heeft Greenpeace cs.  ook nog een aanslag gepleegd op de portemonnee van de burgers.
Conclusie: de profetieën van Greenpeace hebben een tegengesteld effect en kosten de burgers veel meer geld. Excuses van hen is op zijn plaats.

Mark Faasse

Hetzij wij dan leven, hetzij wij sterven, Wij zijn des Heren.

Gisteren kregen we te horen dat het comfortbeleid wordt ingezet voor onze vader. Hij heeft veel pijn, een nare doorligwond en hij begon wartaal uit te slaan. De pijnstillende pleister deed zijn werk niet goed genoeg en nu wordt er overgegaan op elke 4 uur een morfinespuit, eventueel aangevuld met een ander middel, waarvan ik de naam vergeten ben.
Zus Elly zet zich het meest in, aan het bed van d’n Rinus en ze belde haar broers op, dat het laatste moment om nog contact te hebben met pa gekomen was.

Op enig moment raak je gewend aan het weinig appetijtelijke gezicht van je vader, die zonder kunstgebit met zijn mond open ligt te zuchten. Broer Ad en Elly bleven vannacht waken aan het Alexiaplein, maar het kan nog wel even duren. Pa was een sterke vent en hij heeft een pacemaker om zijn hart op gang te houden. Het kan maar enkele uren duren, maar ook nog dagen.

De afscheidsdienst zal geleid worden door de pastor van onze ouders, de reformatorische predikant Ds. Van Bennekom. Zijn richting is not my cup of tea, maar het is een goede en gedreven man en hij geniet respect in brede kringen. Dan gaat het over de liederen die gezongen moeten worden. Ik denk er vaak over na, wat er tijdens mijn afscheid gezongen moet worden. 
Voor de dienst wil ik dat 'Jesu bleibet meine Freude' van J.S. Bach gespeeld wordt. Ik houdt het niet droog als ik dat beluister, maar dan zal dat niet meer van toepassing zijn. Vervolgens met Psalm 84 als eerste lied: Hoe brand ik van verlangen om te komen in uw heiligdom. Wat zou mijn hart nog liever wensen dan dat het juichend U ontmoet.
Tijdens de dienst een lied van Huub Oosterhuis ‘De Heer heeft mij gezien en onverwacht ben ik opnieuw geboren en getogen’ Bij het uitgaan van de kerk Con te partiro van Andrea Bocelli en Sarah Brightman (een tophit bij crematies).

De trouwtekst van mijn ouders was ‘De heer is mijn herder’ psalm 23. Zelf lees ik elke dag psalm 91 Ik zal je redding zijn.
Maar eigenlijk voel ik veel voor Prediker 3 Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen (…) Ik heb vastgesteld dat voor de mens niets goeds is weggelegd , behalve vrolijk te zijn en van het leven te genieten. Want wanneer hij zich aan eten en drinken te goed doet en geniet van al het goede dat hij moeizaam heeft verworven, is dat een geschenk van God.

Salvo

Salvo is geboren in Maastricht, maar hij spreekt geen woord Nederlands. Zijn uit Sicilië afkomstige ouders werkten in Luik, vader in de mijnen, want daarvoor werden ze uit Zuid-Italië gehaald. Tijdens een uitje in Maastricht kwam hij opeens ter wereld. Hij heeft meer dan 100 familieden in de buurt van Luik wonend, maar nu heeft hij een restaurant in Ventimiglia.

Zoals gebruikelijk met dit soort goedkoop uitziende tentjes, met tl-buizen en 2 soorten meubilair moest ik wat overredingskracht gebruiken om Marianne mee naar binnen te krijgen. Inmiddels gaan we daar altijd eten als we in Ventimiglia zijn. Hij heeft pizza’s van € 6,50. In Nederland betaal je minimaal het dubbele, en dan denk je dat kan niet goed zijn. Natuurlijk zit je er dan flink naast, want zijn pizza’s zijn heerlijk en dubbel zo lekker als die in Nederland. Als ik, als rechtgeaarde Zeeuw het prijsverschil verdisconteer, zijn deze pizza’s dus 4 keer lekkerder dan in Nederland.

Baaria di Salvo heeft geen website, en daarom was het aanvankelijk moeilijk om iets over hem te schrijven op tripadvisor.

Als wij daar met de lunch zitten, zien we vaak een dame binnenkomen, met een meervoudig gehandicapt meisje strompelend aan haar arm. Ik schat haar tussen de 15 en 20 jaar oud. Ze zitten vaak in een hoek, waar de dame het eten soms in de mond van het meisje moet stoppen. Dat gaat niet altijd zonder slag of stoot.

Ze waren klaar met eten en Salvo stond achter de toonbank en keek het meisje aan en wilde een kusje van haar. Salvo is rond, heeft een lach in zijn ogen en een hoog knuffelgehalte.  Het meisje stekkerde naar Salvo toe en sloeg haar veel te lange armen vlerkachtig om hem heen en trok zich naar hem toe.

Echte liefde.

Mijn ogen werden vochtig.

Religieus Erfgoed

Daarmee bedoelen we met name kerken. Die zijn vaak in dorpen het meest historische en kenmerkende gebouw. Doordat er kerkgemeenschappen fuseren of ophouden te bestaan, komt zo’n kerk leeg te staan en als het zijn functie verliest, is er geen levensvatbaarheid meer. Met alle consequenties van dien. Samen met de SGP vroeg de PvdA in de provincie Zeeland hier aandacht voor. Het standpunt van de PvdA, mijn natuurlijke tegenstander -to put it mildly- waardeer ik. In de jaren ’60 en ’70 vonden zij het noodzakelijk om af te geven op alles wat met de christelijke religie te maken had. Als er een organisatie christelijk was, dan waren zij, onder het mom van uitsluiting van niet-gelovigen, er tegen om daar gelden voor beschikbaar te stellen.
Het is begrijpelijk dat er nu een ander geluid komt. Ook de PvdA ziet de bindende rol die kerkgemeenschappen in een samenleving hebben. Voor veel oudere alleenstaande mensen is het wekelijkse koffiedrinken na de kerkdienst of doordeweeks het enige ontmoetingsmoment van die dag. Er zijn bij onze kerk vrijwilligers actief, die niet in God geloven, maar de waarde van de kerkelijke organisatie voor de gemeenschap zo hoog achten, dat zij daar een deel van hun vrije tijd voor beschikbaar stellen. Een ouder lid van onze kerk zij eens tegen mij, dat ook wanneer je niet gelooft, je toch bij de kerk betrokken dient te zijn, omdat dit vaak de enige vereniging is, die mensen van zeer diverse pluimage bij elkaar brengt. De kerk op Kortgene is op zondag vrij leeg, maar de gemeenschappelijke maaltijden die zij al vele jaren organiseren zijn altijd overtekend.
Het is jammer dat veel mensen zondagsmorgens liever in bed blijven liggen dan naar de kerk gaan. Van samen zingen wordt je vrolijk en aangezien veel mensen het moeilijk vinden om met anderen te praten over de grote levensvragen is een wekelijkse meditatie over de ‘dingheid der dingen’ tot veel steun.
Als er ergens een kerkdeur open staat, heb ik altijd de neiging om naar binnen te gaan. In de kerk probeer ik aan te voelen wat er niet allemaal gebeurd is in zo’n gebouw, echtparen getrouwd, kinderen gedoopt, begrafenissen. Soms honderden jaren van vreugde en verdriet; het kan er allemaal zijn plaats hebben. Ik word er blij van.

Leugens, grote leugens en Youtube

Deze uitspraak, vrij vertaald naar Sir Winston Churchill schoot me te binnen toen ik op Youtube filmpjes keek over de opwarming van de aarde. Ik heb een paar shots gemaakt van het jaar 1900.

Kijk eens naar de westkust van Afrika, Canada en Mongolië. De opwarming is niet overal het zelfde. Fake News? Het bovenste plaatje wordt toegeschreven aan de NASA, het andere is geplaatst door iemand die zich Mercatore noemt. Ooit heb ik op de universiteit rondgelopen en wat ik daar onder andere opgestoken heb, is dat je verschillende bronnen met elkaar moet vergelijken. Dat noemt men wetenschappelijk. Het is duidelijk, dat bij veel activisten de selectie van de bronnen afhankelijk is of het past binnen het eigen standpunt, als ze al zover gaan om zich er in te verdiepen, want de meesten volgen blindelings degene met de grootste mond. 

Een globaal probleem lokaal oplossen?

Het CO2-probleem is een wereldwijd probleem. Er zijn vraagtekens bij te zetten hoe het ontstaat, maar er zijn zeer veel overheden die vinden dat we daar iets aan moeten doen.

De grote vraag is natuurlijk of we met al die dure maatregelen, die over ons uitgestort worden, wel iets opschieten. Ik heb daar wat opmerkingen over.

We moeten van het gas af. Het is nog maar een goede 10 jaar geleden, dat de provincie Zeeland, op voorspraak van GroenLinks een aantal streekbussen op gas liet rijden. Peperduur, erg inefficiënt, maar het was goed voor het milieu en die jongens van GroenLinks hadden het beste met de wereld voor en daarom luisteren we naar hen. Dit geldverslindende project is een stille dood gestorven, maar het illustreert de roekeloosheid van de milieufanatiekelingen met het geld van de burgers en de onbetrouwbaarheid van de overheid die dit allemaal laat gebeuren.

Volgens het (concept)klimaatakkoord moeten de huishoudens aan de warmtepomp, een kostbare aangelegenheid. Er wordt bijna geen andere keuze gelaten. Waarom niet? Omdat de milieubeweging al vele jaren geleden kernenergie en ondergrondse opslag van CO2 taboe heeft verklaard. En ja, die wijsneuzen zijn natuurlijk veel te trots om op basis van voortschrijdend inzicht op hun eerder ingenomen standpunten terug te komen.

Trouwens, als het ons echt om het wereldwijde probleem van de CO2 uitstoot te doen is, gaan we geen kolencentrales sluiten in Nederland, maar in Oost-Europa. Dat is goedkoper en heeft een veel grotere impact op de CO2-reductie. We moeten dan zonnepanelen plaatsen in Andalusië. Daar is de grond niet duur en schijnt de zon veel vaker. In Nederland leveren zonnepanelen in januari, wanneer huishoudens de meeste elektriciteit nodig hebben, slechts 3% van hun jaaropbrengst. Wanneer je ze het hardst nodig hebt, laten ze je eigenlijk in de steek.

Het wordt hoog tijd, dat we ons gezond verstand weer eens gaan gebruiken en ons niet op laten jutten door de hype van klimaatfanatici.

Gele hesjes en het Romeinse Rijk

Helaas heb ik te weinig geschiedenis gehad op school, een euvel van de laatste tijd. Het verval van het grote Romeinse rijk zal bij iedereen wel wat losmaken, al is het alleen maar uit Asterix en de Romeinen. Het welvarende en goed ontwikkelde rijk viel ten prooi aan decadentie. Mensen waren met de verkeerde dingen bezig, ze hingen vissen zelfs sieraden om (een parallel met de Partij voor de Dieren).

We leven nu in een tijdsgewricht, waar welvaart alom is, maar duidelijk wordt, dat die op deze manier moeilijk vol te houden is. Oorzaken: gebrek aan grondstoffen, te veel aan ongelijke arbeidsvoorwaarden, CO₂ verontreiniging, overbelasting sociale voorzieningen.

Het is duidelijk, dat er aan verworven ‘rechten’ getornd wordt. Het duidelijkst zichtbaar is dit in Frankrijk, waar mensen in opstand komen tegen de verhoging van de dieselprijzen. Het beperkt hen in hun mobiliteit. Waarschijnlijk zijn er wel grotere problemen om je druk over te maken, maar hier was sprake van de spreekwoordelijke druppel die de emmer over laat lopen. De hogere accijns moet betaald worden, om de Tesla van de rijken te subsidiëren. (De problematiek in een notedop samengevat). En het ziet er niet naar uit dat deze trend stopt.

De Franse Revolutie  in 1789 (Liberté, Egalité, Fraternité) was een mijlpaal in de geschiedenis. De studentenopstanden in Parijs in 1968 zijn symbolisch voor de belangrijke veranderingen in politiek-bestuurlijk en sociaal opzicht van die tijd.

Na de bestormingen van de Bastille en de Sorbonne is het nu de beurt aan de Total tankstations. Maar die staan overal in Europa.

Helaas gaat een en ander gepaard met een portie geweld. Daardoor worden ook de politieke doelen die te rechtvaardigen zijn, geweld aan gedaan. Want op een dergelijke manier hoor je in onze samenleving geen debat te voeren. Dat zal via de kanalen van de politieke partijen dienen te lopen, maar die moeten daar dan ook voor open staan.

-->

Ik ben blij dat ik leukemie heb,

want dan heb je geen zware dood. Dat zei een Duitse vriendin van ons, liggend in een hospice in Italië. Ze verbleef er al een aantal weken en haar einde hier op aarde is nabij. Het valt niet mee om naar zo’n afscheid te gaan. Voor Marianne is de taalbarrière groter dan voor mij, en zij begroette onze vriendin met veel tranen. Ik begreep van haar man dat het een komen en een gaan was van mensen uit haar leven die een laatste groet kwamen brengen. Dat gaat met veel verdriet gepaard, maar onze vriendin heeft haar lot volledig geaccepteerd en gaat in een groot vertrouwen op God heel vredig haar einde tegemoet. Haar man, die een kleine 20 jaar jonger is, staat er ook zo in. In plaats van dat zij getroost wordt, moet zij al die relatief gezonde mensen troosten. De omgekeerde wereld. Sterk zijn noemt men dat en dat is ze, geestelijk volledig rijp, en in meerdere opzichten klaar met het leven, in een lichaam dat haar straks in de steek laat. We lieten haar leven de revue passeren. Zij is geboren in de oorlog in Poznan, haar moeder kwam uit Sint-Petersburg en vlak na de oorlog haalde een oom hen naar Frankfurt. Ze had een jongere broer die na de oorlog geboren was, en ze vertelde dat het een groot verschil maakt in welke omstandigheden je ter wereld komt.

Ik kan hier nog uitweiden over het prachtige gebouw van het hospice, op een prachtige plek, met een eveneens prachtig uitzicht over de Middellandse Zee. Een mooie gelegenheid om dood te gaan, maar er is straks wel een gemis.

Kunnen wij daar mee omgaan? Hebben wij een keus?

Een mens te zijn op aarde

in deze wereldtijd

dat is de dood aanvaarden

de vrede en de strijd,

Uit Lied 807 Liedboek 2013 Huub Oosterhuis

Nog steeds geen kabinet

De verkiezingen voor de 2^e Kamer in maart zijn we al weer lang vergeten, en ook zijn we er inmiddels aan gewend dat we geregeerd worden door een demissionair kabinet, waardoor een aantal grote problemen niet aangepakt worden.

Het lijkt er op, dat de formatiegesprekken stroef lopen vanwege een aantal  immateriële zaken. Blijkbaar staan er geen veel belangrijkere zaken op het spel. In de VS verloren de Democraten inclusief Hillary Clinton de verkiezingen vanwege de nadruk die ze legden op zaken zoals genderneutrale toiletten. Een kleine groep mensen maakt zich daar enorm druk om, en de meerderheid vraagt zich af of politici niet iets beters te doen hebben.

In Nederland propageert D66 zaken als voltooid leven.

In de eerste uitzending van Zomergasten van dit jaar, sprak de columniste Rosanna Herzberger zich hier scherp over uit. We hebben in Nederland een humane euthanasiewetgeving, waardoor mensen uit uitzichtloos lijden bevrijd kunnen worden.

Bij een voltooid leven is er echter geen sprake van uitzichtloos lijden. Daarom is wetgeving die faciliteert dat er een kader wordt geschapen waarin de dood wordt toegebracht (om het netjes te zeggen) een hele gevaarlijke wending van hoe we naar levens kijken.

Herzberger stelt, dat de eigen wil, waarvoor de voorstanders zo graag de weg vrij maken, niet vastomlijnd is, maar fluctueert. Iemand kan tot andere gedachten komen. Dat komt niet alleen omdat de persoon in kwestie verandert, maar ook omdat de maatschappij verandert.  Ik ben het met haar eens, dat een dergelijke wetgeving de maatschappij op een hellend vlak zal brengen, waardoor zorg en eerbied voor het leven af zullen nemen en het makkelijker geaccepteerd zal worden als iemand zal zeggen dat men dood wil.

Volgens Herzberger passen er in een dergelijke samenleving stervensbegeleiders, want artsen zullen dit niet willen doen. En dit is maar een stapje weg van doodseskaders.

Zij is een jodin, waarvan veel voorouders gestorven zijn in de gaskamers. Ik denk dat we de mening van zulke intellectuelen ter harte moeten nemen en streven naar zin en zingeving in ons bestaan.

Van harte niet gefeliciteerd

met de 10^e verjaardag van de crisis. Als vastgoedjongen was ik altijd de mening toegedaan, dat de crisis begon met de val van de zakenbank Lehman Brothers, op 15 september 2008. Dat was een wereldwijde schok, die nog steeds zijn uitwerking heeft. 

Die schok werd echter voorafgegaan door een aantal gebeurtenissen, waaronder een goed jaar eerder de ondergang van een andere zakenbank op Wall Street, Bear Stearns. Beide zakenbanken verstrekten via dochtermaatschappijen hypothecaire leningen in Nederland, met name aan mensen die bij ‘gewone’ banken niet terecht konden. De rentetarieven lagen een stuk hoger, maar voor zowel de geldverstrekker als de geldlener was het een win-win situatie.

Het Financieele Dagblad noemt 9 augustus 10 jaar geleden, toen de Europese Centrale Bank  besloot eurobanken ongelimiteerd geld te lenen als een begin van de crisis. ‘Tot die tijd leenden banken geld voor de korte termijn rechtstreeks aan elkaar, doorgaans zonder onderpand.’ Deze onderlinge geldstromen vormden de smeerolie voor de economie, maar banken vertrouwden elkaar niet meer, en deze vitale gang van zaken vertoonde haperingen. Blijkbaar zag de ECB dit aankomen en nam een zeer ongebruikelijke maatregel. Natuurlijk zagen de bankiers op de hoofdkantoren, alsmede ook de ministeries van financiën een crisis op gang komen, maar dat werd natuurlijk niet wereldkundig gemaakt, want dat zou dit proces in een stroomversnelling brengen en dat is wel het laatste wat je wil. In Bijbelse termen was dit echter het teken aan de wand, wat maar weinigen konden duiden. Voor de financiële wereld was dit een ramp, waarvan gewone burgers weinig weet hadden hoe groot die was. In het FD lees ik dat de Europese Commissie enkele jaren geleden de schade begrootte op 1600 miljard Euro in Europa. Hoeveel is 1600 miljard? Dat is 6 keer zo groot als de begroting van de Nederlandse overheid in 2017.

Een ander kroonjaar; 5 jaar geleden op 26 juli zei de president van de ECB, Draghi, dat hij de Euro zou redden: ‘Whatever it takes’. Een beroemd geworden uitspraak, die er toe leidde, dat er voorlopig elke maand nog 60 miljard Euro bijgedrukt wordt door de centrale bank. Dit zorgt wel voor onwaarschijnlijk lage rentetarieven en de huidige economische groei. Daarvoor is een hartelijke felicitatie wel op zijn plaats. 
Mark Faasse

NOORDBEVELANDSE WONINGMARKT IN DE LIFT (maar wel naar beneden helaas)

Het begin van de crisis op de woningmarkt ligt al weer meer dan 8 jaar achter ons. Buiten de Randstad echter, en zeker in een provincie als Zeeland, zijn de toppen minder hoog, en de dalen gelukkig minder diep.

Waar we ook nog mee te maken hebben is een trek van het platteland naar de stad. Het ziet er naar uit, dat deze trend die eigenlijk volgt op de crisis, de woningmarkt in een gemeente als Noord-Beveland parten speelt.

Onlangs werd door woningmarkcijfers.nl een overzicht geproduceerd van de verkooptijden per gemeente. Dan zien we dat Noord-Beveland de langste verkooptijd heeft van Zeeland, en ook landelijk in de top staat. Gemiddeld staat een huis 21 maanden te koop voordat het verkocht wordt.

Landelijk gezien bevinden de verkoopprijzen zich in een stijgende lijn. Het dieptepunt van de crisis werd bereikt in 2013. Daarna stegen de prijzen,  en de media staan vol met verhalen van kopers in plaatsen als Amsterdam, die over elkaar heen buitelen met hun biedingen. In onderstaand grafiekje de prijsontwikkeling op Noord-Beveland vergeleken met Zeeland en de rest van Nederland, op basis van het kadaster. 

Krimpgebieden kun je in een vroeg stadium herkennen aan een daling van de woningprijzen. Als mensen het idee hebben, dat de belangrijkste investering die ze doen, namelijk het kopen van een woning, in waarde achteruit gaat, zullen ze hun geld mogelijk anders inzetten. Lees: elders een woning kopen. Daarom is het goed, dat de gemeente eigenaars de mogelijkheid biedt om de eigen woning ook aan kopers te verkopen, die er niet permanent gaan wonen.

Deze week reed ik door Vrouwenpolder, een dorp waar je niet struikelt over de makelaarsborden. Het is vergelijkbaar met Kamperland, maar de helft kleiner. In Kamperland staan 42 woningen te koop, en 22 recreatiewoningen. In Vrouwenpolder staan 11 woningen te koop, en 1 recreatiewoning. Dat verschil is wel erg groot.

NOG EEN POLITIEKE PARTIJ OP ONS EILAND

Bij de laatste verkiezingen voor de gemeenteraad deden er 2 lokale partijen mee. BEN werd uit het niets de grootste partij op het eiland en zal bij de komende verkiezingen nummer 1 zijn. Inmiddels is Annet Versluys vertrokken bij BEN en gaat verder met NB7. Jammer, maar zo werkt het systeem. De wet staat dit toe. Er zijn nu dus 3 lokale partijen op Noord-Beveland. We hebben begrepen dat er een vierde partij in oprichting is.

Het aantal raadszetels op Noord-Beveland was 13, en blijft 13, ongeacht het aantal politieke partijen.
Wij schetsen hoe een zelfde situatie in de provincie Zeeland is verlopen. Daar was sinds jaar en dag 1 lokale partij actief: Partij voor Zeeland. Die had een fractieleider, waarmee het kwaad kersen eten was, dus begon een aantal mensen met een andere partij: Zeeland Lokaal. Vlak voor de verkiezingen stapte de betreffende fractieleider van Partij voor Zeeland op en begon een eigen partij: Provinciaal Belang Zeeland. Het slot van het liedje was, dat de stemmen verdeeld werden over 3 partijen, waarbij Zeeland Lokaal de grootste werd, gevolgd door Partij voor Zeeland en daarna PBZ. De laatste had echter te weinig stemmen om in de Provinciale Staten te komen. ZL en PvZ kregen ieder een zetel. Als de 3 lokale partijen hadden samengewerkt, hadden ze samen minstens 4 zetels gehad, en waren groter geweest dan PvdA, D66, CU of SP. Echter door de verdeeldheid hadden slechts 2 partijen elk slechts 1 zetel. Machthebbers passen het principe van verdeel en heers toe. Hier was het VERDEEL EN VERLIES. Dat kan toch niet de bedoeling zijn van een nieuwe partij.

Het Drama van de Zeeuwse Lagune

Na de wel heel erg bijzondere uitslag van de stemming in de gemeenteraad van Noord-Beveland is het nu tijd voor een moment van reflectie. Daarbij gaat het niet over de uitslag van de stemming (die mij wel goed uitkomt), maar hoe het proces is gegaan en of we er iets van kunnen leren.

Ongeveer 15 jaar geleden ontstond de gebiedsvisie Rondom het Veerse Meer. Dit meer was toen nog maar 40 jaar oud, maar er was blijkbaar sprake van verpaupering, aldus dit schriftelijke stuk, geautoriseerd door de Provincie Zeeland. Wat ook aan de hand was, dat men dacht dat er miljoenen van regeringswege aan het oppeppen van het gebied zouden worden besteed. Omvangrijke stuurgroepen, klankbordgroepen en intergemeentelijke multidisciplinaire  werkgroepen werden tot leven geroepen in een vergadercircus van iedereen die graag zijn of haar naam aan een rapport wilde toevoegen, of er bij wilde zijn als er een miljoentje te verdelen was. De planvorming had een tijdspad tot 2020.

Men wilde het natuurgebiedje Fort den Haak uitbreiden tot het parkeerterrein aan de Walcherse kant van de Veerse Gatdam en dan moesten de daar aanwezige horecaondernemers weggekocht worden. Je kunt je afvragen of er geen betere manieren zouden zijn om de euro’s voor de natuur te besteden, maar blijkbaar dacht iedereen dat het geld niet op kon. Marco Doeleman van Vrouwe in de Polder ging er gretig op in, in tegenstelling tot zijn collega van de naastgelegen friettent De Lekkerbek. Doeleman ontplooide zijn plannen voor de Zeeuwse Lagune en bestuurlijk Zeeland was daar zo enthousiast over dat hij ooit tijdens een vaartocht op het Veerse Meer zijn plannen vis-à-vis mocht delen met onze toenmalige koningin Beatrix.

Doeleman werd de ‘knuffelondernemer’ van de provincie en deuren die voor andere projectontwikkelaars gesloten werden gehouden, gingen voor deze gelegenheidsontwikkelaar open. Dat miste ook zijn uitwerking niet op bestuurlijk Noord-Beveland, waar traditiegetrouw iedere ‘buutendieker’ die stenen wil stapelen met de meeste egards wordt ontvangen.

Daarom is het ook te begrijpen dat Doeleman volhardde in zijn veel te grote plannen. De gemiddelde ontwikkelaar had beter geluisterd naar het ‘Umfelt’, maar De Zeeuwse Lagune BV was gewend dat er naar haar geluisterd werd.

Er zijn 8 plannen ingediend waarvan ik kennis draag. Naar mijn schatting zijn de kosten van onderzoek, ontwerp, planologie etc. opgelopen tot ca 2 miljoen Euro. Waarschijnlijk heeft bouwbedrijf Cordeel uit België daarvan een groot deel voor zijn rekening genomen. Daarnaast heeft de gemeente Noord-Beveland ook veel kosten gemaakt. De op een na belangrijkste ambtenaar van de gemeente werd een grote rol in het proces toebedeeld en ook overigens was de ambtelijke inzet zodanig, dat andere zaken er onder leden.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 werd er een ‘Toren van Babel’ van 160 meter uit de hoge hoed getoverd die afgeschoten werd door de bevolking, zodanig , dat ook de politieke voorstanders bakzeil haalden. Toch ging De Zeeuwse Lagune onverdroten verder met de planvorming, onder meer gesteund door wijlen de fractievoorzitter van oppositiepartij NBB, die zichzelf als ‘Primus’ van de raad een veel te belangrijke rol toebedeelde. Hij werd daarin door niemand tegengehouden.

Om een lang verhaal kort te maken: Op 2 november is er een persconferentie op het gemeentehuis van Noord-Beveland van De Zeeuwse Lagune en de betreffende wethouder. In mijn optiek is het zeer ongebruikelijk dat een wethouder samen met een projectontwikkelaar een persconferentie geeft over een project dat in deze ontwikkelingsfase zit,  maar het is exemplarisch voor de verwevenheid van de gemeente met de ontwikkelaar. Op 24 november staken de stemmen, dus kon er geen besluit worden genomen. Het besluit ging niet over het plan zelf, maar over een zogenaamde anterieure overeenkomst. Het College van B&W had deze overeenkomst ook mogen sluiten, zonder dat de raad daarvoor toestemming moest geven. Blijkbaar wilde de wethouder de steun van de gemeenteraad voor dit project al in een vroeg stadium zeker stellen.

Ondertussen was door een informeel circuit van mensen die zich profileren als kustbeschermers, in samenwerking met linkse partijen en natuurorganisaties een forse tegenbeweging georkestreerd. Dat leidde tot een petitie met meer dan 9000 handtekeningen. Zoveel steun is een belangrijk politiek feit, maar doet niets af of toe aan de inhoudelijke argumenten.

Als de stemmen staken, wordt er opnieuw gestemd in een volgende vergadering. Nu was de afwezige fractieleider van het CDA wel present en opeens stemde de hele coalitie ook tegen.

Doeleman was ook in de raadszaal, maar was van te voren niet ingelicht. Hij liep ook heel snel weg. De wethouder, die 5 weken daarvoor nog samen met hem een persconferentie had belegd, liet hem vallen als een baksteen. Ik was het niet eens met de plannen van Doeleman, maar na een kleine 15 jaar te hebben samengewerkt en zoveel daarin te hebben geïnvesteerd hoor je niet zo ‘en plein public’ afgeschoten te worden.  Menselijk gezien heb ik daar erg veel moeite mee.

Het meest bizarre onderdeel van het verhaal is echter, dat het toevallig wegens vakantie afwezig zijn van een gemeenteraadslid (in dit geval van het CDA) de aanleiding kan zijn van het niet doorgaan van een project met een investering van pakweg 40 miljoen Euro. Dat stelt de betrouwbaarheid van de overheid en het vertrouwen in de politiek op een pijnlijke manier aan de orde.

Los van de inhoudelijke kant van de zaak, kun je hier niet blij mee zijn.

Mark Faasse

Ze weten alles van je

Vorige week werd het voorlopige onderzoek naar het neerhalen van de MH-17 gepresenteerd. Een indrukwekkende hoeveelheid informatie werd over ons uitgestort. Uit alle filmpjes van de reis van de Buk-raket en telefoontaps krijg je sterk de indruk dat de serie films over Jason Bourne geen fantasie is. 

Ik hoorde een ander verhaal. Een vertaalster in Nederland kreeg van een bedrijf in Australië, Appen, de opdracht om telefoonopnames te vertalen van Nederlands naar Engels. Op een gegeven moment kwam ze bij een telefoongesprek waarbij iemand het koosnaampje van haar ex-vriend gebruikte. Het was blijkbaar een bijzonder koosnaampje, (mijn hangoorkonijntje of zo) want anders valt zoiets niet op. Zij belde met haar ex, die blijkbaar niet zo veel fantasie had dat hij voor zijn nieuwe lief een andere naam verzonnen had, maar dat ter zijde. Zo kwam zij er achter, dat het voor Nederland illegaal opgenomen gesprekken waren. 

Een onderzoeksjournalist werd er bij gehaald en die concludeerde, dat telefoongesprekken van Vodafone mogelijk via de glasvezelkabel door Engeland geleid worden. De Engelse inlichtingendienst vind het blijkbaar handig om ze te monitoren en daarvoor schakelen ze het Australische bedrijf in, die een vertaalster nodig had om de kunstmatige intelligentie te verrijken. Ik raad dus de lezers van deze blog, die een aanslag willen plegen, woorden als bom, explosie en president maar niet te gebruiken.

Ik hoop dat aanslagen er door verijdeld worden, dat is dan een rechtvaardiging voor de inbreuk op je privacy. In dit geval geloof ik niet dat het illegale telefoontaps waren, want ze vonden waarschijnlijk niet plaats op Nederlandse bodem.

Dit is een van de schaduwkanten van de informatietechnologie. Van een andere werd ik blij. Recent heb ik een Bijbel-app gedownload op mijn smartphone. Het meest gedrukte boek ter wereld is ook in vele digitale versies te verkrijgen en een van de voordelen is, dat mijn reiskoffertje weer wat lichter geworden is. Leve de techniek!

Mark Faasse

Mark Zuckerberg ontmoet Paus Franciscus

Madonna mocht niet op audiëntie komen bij de Paus, maar Zuckerberg wel. De Paus is afkomstig van het werelddeel waar de bevrijdingstheologie is uitgedacht en is een verklaard antikapitalist. Zuckerberg is een superkapitalist, maar wel een die van plan is in zijn leven 99% van zijn vermogen weg te schenken. Het zijn voornamelijk Amerikanen die dit doen. In Italië kwam hij (met stropdas) € 500.000 doneren voor de slachtoffers van de aardbeving.

Wat ik zo mooi vind aan de Rooms Katholieke Kerk, is dat het een kerk voor iedereen pleegt te zijn. In Italië gaan veel mensen niet naar de kerk, maar ze zullen niet gauw zeggen dat ze geen christen zijn. Ik zag onze Italiaanse predikant gisteren zelfs spreken met een vrouw in het dorp, die pretendeert heks te zijn. (aanhanger van natuurverschijnselen). En de paus ontvangt de baas van FB, waarvan ik niet weet of hij in God gelooft, en misschien is zijn Chinese vrouw wel een aanhanger van Confucius.

Calvinisten (ik ben er een van ) hebben soms de naaaare gewoonte om andersdenkenden of mensen die ze als afvallig beschouwen nogal eens buiten te sluiten. Met deze opmerking doe ik overigens een heleboel mensen te kort. Excuus daarvoor, maar het zou goed zijn voor de kerk om op een duidelijker manier open te staan naar de samenleving, ook als mensen zelden of nooit het kerkgebouw binnen gaan, of anderszins geen bijdrage leveren.

Er is een hoop aan te merken op de Christelijke kerken, maar het is de oudste nog bestaande vrijwilligersorganisatie op deze aardbol en veel goede dingen in het onderwijs, gezondheidszorg, ontwikkelingssamenwerking en andere zaken zijn ontstaan door de Christelijke naastenliefde, zoals die werd gepraktiseerd door Zijn volgelingen. In andere werelddelen dan Europa groeit de kerk nog steeds en ik ga er van uit, dat dit nog lang gaat duren.
Mark Faasse

13/11

Deze cijfers zullen nog lang bij ons blijven, net zoals nine-eleven, 11-9-2001. Het probleem wat aan de aanslagen in New York ten grondslag ligt, is na 14 jaar niet opgelost. Het lijkt groter geworden, ondanks de War on Terror die George W. Bush gevoerd heeft.

Veel politici, David Cameron voorop, komen met politiek correct geneuzel dat de Islam een religie van vrede is. Dat is volkomen onjuist. Deze religie is zeer divers, en IS houdt vast aan een strikte interpretatie van de profetie van Mohammed.

Het probleem is, dat die strikte interpretatie leidt tot Middeleeuwse toestanden. De sharia is een wetgeving met wrede straffen en die worden zonder enige consideratie toegepast. Echte gelovigen zijn verplicht die straffen op te leggen. Er wordt geen persoonlijke afweging gemaakt, of naar de omstandigheden gekeken. Voor veel moslims is de Koran heilig, en heeft deze ook voorspellende waarde. Er zullen 12 Kaliefs komen op aarde, waarvan Al-Baghdadi de 8^ste . Deze leider heeft een land nodig om profetie van Mohammed te vervullen, en dat is IS. Veel volgelingen nemen aan, dat het eind der tijden, de Apocalyps, nabij is en IS doet er alles aan om dat proces te versnellen. Als je een echte moslim bent, moet je verplicht verhuizen naar IS, vandaar de aantrekkingskracht op geradicaliseerde jonge mensen.

Het westerse excuus, dat de slechte omstandigheden waaronder veel jongelui opgroeien in wijken als Molenbeek, een voedingsbodem is voor de radicalisering houdt geen stand. moslims achten zich superieur aan anderen, en dan kom je natuurlijk in een conflict met je zelf terecht, als je maatschappelijk gezien aan de onderkant vertoeft. IS geeft hen status.

Denk niet, dat de volgelingen van IS maar een beetje hun gang gaan. Het houden van slaven is duidelijk voorgeschreven. De wreedheden die ze toepassen zijn bedoeld om in de toekomst levens te sparen.

Het model van onze Westerse rechtsstaat is niet geschikt on de strijd met IS te winnen. Zij zullen gebruik maken van onze zwakheden. De bombardementen die Frankrijk heeft uitgevoerd op Raqqa zijn in mijn ogen op zijn plaats, maar ze zullen ook veel onschuldige slachtoffers treffen. En het ene onschuldige slachtoffer inruilen voor het andere, past niet in onze samenleving. Altijd is er wetgeving te vinden, en advocaten die het al dan niet gratis willen adviseren, om door de mazen van de wet te glippen.

Een poosje geleden hoorde ik een vroegere aalmoezenier van het Nederlandse leger spreken. Hij had ook gewerkt in Irak en Afghanistan. Hij adviseerde om op theologisch niveau te gaan onderhandelen met IS, omdat een oorlog met hen niet gewonnen kan worden. Dus moeten we een wapenstilstand zien te bereiken. Wellicht heeft hij gelijk. Je kunt nooit een oorlog winnen van een tegenstander die liever sneuvelt dan leeft.

Hij was lid van de Orde van de Tempeliers, de ridderorde die op vrijdag de 13^e oktober in 1307 in Frankrijk uitgeroeid is, en waaraan deze dag zijn onheilspellende lading ontleent.

Mark Faasse

Who wants to live forever?

Dit liedje van Queen, gezongen door Freddy Mercury, werd als eerste gespeeld op de afscheidsbijeenkomst vanmiddag van Ariekees Oudshoorn, collega-raadslid van de Gemeente Noord-Beveland. Markant raadslid mag je wel zeggen.

Hij was gewikkeld in een hopeloos gevecht met zijn ziekte en dan vraag je je waarschijnlijk af, Who wants to live forever? Hij wilde graag voortleven, hij had nog zo veel willen doen, maar het was hem niet gegund. Vrijdagavond overleed hij, in het bijzijn van zijn zoon met partner en zijn drie kleine kleinzoons. In de leeftijd van 63 jaar.

Het is een cliche, dat we zeggen dat we iemands leven niet moeten meten aan de lengte in jaren, maar aan de impact die dat leven gehad heeft. 

Jaren waren inderdaad aan de korte kant, hoewel sommigen nog eerder afscheid moeten nemen. Ariekees, AK, had met zijn mogelijkheden alles uit het leven gehaald, en daarbij ook zijn voetsporen nagelaten. Voor mij was dat op een bewonderenswaardige manier. Sommige mensen die veel hebben, kunnen veel bewerkstelligen. Maar als je weinig tot je beschikking hebt, en dan toch veel voor elkaar kunt krijgen, dan ben je werkelijk groot.Dat bleek vanmiddag maar al te duidelijk.

Het is natuurlijk ook zo, dat we (althans ik), niet altijd blij waren met zijn standpunten, of wat hij tot stand probeerde te brengen. Ik twijfel er niet aan, dat het was vanuit een oprechte wens om het goed te doen voor Noord-Beveland en uiteraard ook voor zijn Heersdiek. Daar konden we elkaar altijd wel vinden. Ik noemde Geersdijk vaak als voorbeeld van een kleine samenleving waar mensen met elkaar veel tot stand brengen en veel voor elkaar over hebben. Daaraan heeft hij ook een grote bijdrage geleverd.

In de raad zullen we zijn scherpte en dossierkennis missen. Hij had ook de gave om iets goed over het voetlicht te brengen en ik denk zomaar, dat menig bestuurder af en toe met angst en beven het moment tegemoet zag, dat AK het woord nam. Het was meestal wel raak wat hij te berde bracht en daarmee bracht hij kritische massa in de raad.

Binnenkort hebben we weer Algemene Beschouwingen en soms zat hij tot het laatste uur nog aan zijn speech te werken. Hij nam het raadswerk heel serieus, bloedserieus.

De rivier zal nu anders gaan stromen en Yvonne van der Maas zal nu de Algemene Beschouwingen namens NBB houden. Ik heb daar vertrouwen in, maar zal Ariekees Oudshoorn missen.

Mark Faasse 

EAT THE RICH

Staat er met grote letters op een spandoek bij de Frans-Italiaanse grens vlak voor de ingang van Menton. Aan de Italiaanse kant, aan de oever van de Middellandse Zee is een tentenkamp opgericht waarin voornamelijk Afrikanen verblijven, die de oversteek naar Italië hebben gemaakt en verder Europa in willen trekken.

In het Italiaanse dorpje waar we graag verblijven was sprake van een bestuurscrisis. Op een bevolking van nog geen 200 mensen werden daar onaangekondigd 30 jonge mannen in een groot huis neergezet. Een eerste bijeenkomst van hen met de dorpelingen liep uit de hand, maar de burgemeester organiseerde met de priester een ‘Cena Etnica’, een diner, waar wij ook aan deelnamen.

De eerste avond dat we in het dorp aankwamen, zagen we een dronken Afrikaan over straat wankelen. Maar ’s zondags in de kerk was er ook een die zong in het koortje. Dat compenseert dan weer.

Die mannen in de kracht van hun leven hebben niets te doen, vaak hangen ze rond het gemeentehuis, waar ze gratis wifi hebben. Ze hebben allemaal een keurige smartphone of kleine tabletcomputer. Ze zien er goed uit; van sommigen zou je denken dat het profvoetballers zijn.

Er zitten ook mannen uit Bangla Desh bij, en die kunnen heerlijk koken, zo proefden we tijdens het diner, dat in een oude leegstaande kerk georganiseerd werd. Onze tafelgenoten waren niet spraakzaam, ze waren aan erg bezig met hun smartphone en hielden de oortjes daarvan in. Ze zeiden dat ze uit Ghana kwamen en gaven politiek correcte antwoorden; hadden niet betaald voor hun overtocht, maar daar voor gewerkt en wilden in Italië aan het werk. Nu is de werkgelegenheid in Italië niet geweldig en de sociale voorzieningen zijn niets vergeleken met Nederland. In ‘ons’ dorpje in Italië werken mensen van buiten de EU in de horeca. Uit Albanië en Moldavië. Blijkbaar kan dat er allemaal, maar in de werkgelegenheid die die mannen zoeken, is veelal reeds voorzien. Ik ga er van uit, dat ze naar Noord-West Europa willen trekken.

Ik sprak ook met Luciana, een mooie Italiaanse vrouw, met een hart van goud, die vrijwilligerswerk deed in Ventimiglia. Daar zijn veel vluchtelingen, ze krijgen er bed, bad en brood en per maand 70 Euro. Ze doen daar blijkbaar wel allemaal aan vrijwilligerswerk, 6 dagen per week, 6 uur per dag. Ze was er trots op, dat die mannen niet bedelden. Ik ging de discussie met haar aan, maar toen vroeg ze aan mij, of ik een oplossing wist, want die mannen zijn er nu eenmaal. Ik stond met mijn mond vol tanden, want ik heb die niet. We spreken wel over mensen.

Wat Luciana doet is beter dan de linkse subversieve elementen die van de migranten gebruik maken om hun wereldorde aan ons op te dringen, middels o.a. het tentenkamp bij de grens, met kreten als ‘No Borders’ en ‘Eat the Rich’.

Mark Faasse

Kanker.nl

-->

Dit is een goede website voor iedereen die zelf of in de omgeving met kanker te maken krijgt. Bij mij is enige tijd geleden een melanoom geconstateerd, een plekje op de huid, dat kanker in het lichaam verspreidt via de lymfeklieren. Iemand uit mijn omgeving, van mijn leeftijd, is daardoor overleden. Ik werd gebeld en zag het nummer van de huisarts in de display. Ik dacht gelijk ‘foute boel’ en toen ik bij de huisarts kwam zei ze ’ik heb slecht nieuws voor u’. De dermatoloog zei: ‘dat zijn geen goede berichten’. De chirurg gebruikte geen inleidende zin. Ik was steeds bang dat ze me niet de hele waarheid vertelden en vroeg daar telkens naar, maar ze waren volkomen open en gaven een inschatting van mijn kansen.

Ik heb dat zonder enige emotie ondergaan, terwijl normaal gesproken het water me bij de minste associatie in de ogen staat. Ik mailde aan mijn broers en zus dat ik nu aan de beurt was en dat ik er klaar voor was. Ik lees nl. elke morgen Psalm 91 en daarin zegt God ‘ik zal je redding zijn’.

Ondanks de kalmte doet het onbewust wat met je. Je hebt wel eens dat er steeds een liedje door je hoofd speelt en bij mij was dat geen popsong maar ‘Jeruzalem dat ik bemin, wij treden uwe poorten in’ uit Psalm 122 en dat kun je ook zien als dat je de hemel ingaat, dus dood bent.

Toen ik bij de dermatoloog vandaan kwam, reed ik een deukje in mijn auto, terwijl ik toch parkeersensoren heb, die flink geluid maken voordat het mis gaat. Onderweg naar de chirurg moest ik mijn auto langs de kant van de weg zetten, omdat ik forse hartkloppingen kreeg; ik had die nog nooit gevoeld. Allemaal zaken die zich afspelen, zonder dat je daar zelf invloed op hebt. 

Als voorzitter van de NVM geef je ook een soort onderscheiding bij jubilea. Zo moest ik bij iemand die 40 jaar makelaar was een beeldje brengen. Hij had van te voren tegen mij gezegd dat hij longkanker had. Ik zat bij hem aan een kopje koffie en toen zei hij me, dat hij al 22 jaar geleden kanker had. Ik zeg, dat klinkt mij als muziek in mijn oren. Deze uitspraak is natuurlijk van een ongekende impertinentie, maar ik heb de man mijn situatie uitgelegd. 

Vorige week werd het melanoom weggehaald; ik heb daar wel 5 weken op moeten wachten en met name mijn vrouw heeft daar slecht van geslapen. Gelijk werd een poortwachterklier onderzoek gedaan. Je kunt er voor kiezen om dat niet te doen, maar ik verkies kennis van de  realiteit  boven in onzekerheid verkeren. Zo’n onderzoek is niet zonder risico, want ondanks dat de operatie goed verlopen was, kreeg ik complicaties. Rillend van de kou werd ik 4 dagen later opgenomen in het ziekenhuis en kwam terecht op de Acute Opname Afdeling.

Je wordt dan geconfronteerd met dingen waar je liever niet bij stil staat.  Het ziekenhuis ken ik eigenlijk alleen maar van onderzoeken en bezoeken aan anderen. Vanmorgen las ik in de krant het overlijdensbericht van een vrouw die bij mij op de kamer gelegen heeft. Daar moet je als verplegend personeel ook maar mee om kunnen gaan. Het zou niets voor mij zijn, maar ik heb een hoge mate van professionaliteit en betrokkenheid ervaren van de zusters en de enkele broeder die soms onder grote druk hun werk moeten doen.

Gistermorgen toen ik nog in mijn ziekenhuisbed lag, kwam de chirurg met de uitslag van het onderzoek, eerder dan verwacht en ik was er niet op berekend. Het was een goede uitslag, er waren geen uitzaaiingen geconstateerd en toen ik het hoorde kwamen voor het eerst de tranen. Mijn vertrouwen in God is groot, maar ik weet ook, dat genezing niet verzekerd is. Ik ga wekelijks naar de kerk; daar word je geen beter mens van, maar het is wel goed voor je. In ieder geval heb ik er veel steun van.

Kanker is een nare ziekte, je kunt jezelf goed voelen en toch ernstig ziek zijn. Je gaat er ook niet zomaar aan dood; bij sommige hart- of vaatproblemen heb je geen kans. Een man ouder dan 50 moet alert zijn op zijn prostaat. Kanker daaraan is de #1 killer-disease voor mannen. Ik heb er altijd rekening mee gehouden, dat zoiets mij kan overkomen, ondanks dat mijn lichaam prima functioneert.  Een bericht dat je een melanoom hebt, maakt dat je wel anders in het leven staat. Je gaat meer genieten van de natuur, het lekkere eten en krijgt ook meer oog voor het lijden van anderen. Ik vind dat je er een completer mens van wordt.  

Ik word nu ook ervaringsdeskundige van het brede scala aan zorg in onze samenleving. En kwam in aanraking met de vrijwilligers die er ook voor je willen zijn. Op de operatiedag werd ik opgevangen door een vroegere buurvrouw van me en toen ik bij de tweede opname uit het toilet kwam, stond opeens een nicht van me voor me. Er zijn gelukkig veel mensen die zonder dat er iets tegen over staat anderen willen helpen.

Met alle apparaten en witjassen om me heen dacht ik aan de stakkers op een berghelling in Nepal die verstoken zijn van zorg. Ook in onze ellende hebben wij het nog goed.

Er speelt weer een liedje door mijn hoofd, van Emerson, Lake & Palmer uit de jaren ‘70: Lucky Man.

Mark Faasse

Shrinkflation

Deze week hoorde ik een definitie van wat shrinkflation inhoudt. Het is een vorm van inflatie, waarbij niet de prijs omhoog haat, maar de kwantiteit van wat je geleverd krijgt minder wordt.

Sommige fabrikanten, waaronder die van mijn favoriete pils Grolsch, hebben de brutaliteit om zoiets als een voordeel te presenteren. Grolsch zat vorig jaar nog in mooie flesjes van 33 cl, maar een poosje geleden presenteerde deze brouwer (waarschijnlijk ingegeven door de Angelsaksische eigenaren) een nieuw trots: een mooi rond groen flesje, met maar 30 cl inhoud. Maar wel voor de zelfde prijs. Het prachtige oude ‘vakmanschap is meesterschap’ werd vervangen door een platte slogan die veronderstelt dat de consumenten domme sukkels zijn. 

Ik zal dus op zoek moeten naar een ander merk pils, maar de merken van Heineken boeien me niet zo. Wellicht is Bavaria wit met 0,0% alcohol wel een goed alternatief, met de zomer ophanden. Misschien zullen sommige mensen de lage hoeveelheid alcohol in een dergelijk flesje bier ook als shrinkflation bestempelen, maar zo ver ben ik nog niet heen.

Interessant is natuurlijk het omgekeerde hiervan, en dat doet zich op de huizenmarkt voor. De benaming daarvoor is wat saaier, gewoon deflatie. Aan het begin van de crisis bedroeg de prijs van een woning in Midden-Zeeland € 1785/mô. Nu is dat 7,4% lager. Dat valt me alleszins mee. De gemiddelde koopsom van een woning is meer gedaald, dus je krijgt nu meer huis voor een lagere prijs. Daar komt het op neer.

In die zelfde periode  (2008-2014) steeg het prijsindexcijfer met 11,1%. Dus al met al viel het dan nogal mee met de woningmarkt en de conclusie is, dat het een uitgelezen moment is om een huis te kopen, want in feite moet je de prijsdaling van woningen en de stijging van het prijsindexcijfer bij elkaar optellen, om vast te stellen hoe goed je het naar verhouding (!) doet in de loop der tijden.

Mark Faasse