EAT THE RICH

Staat er met grote letters op een spandoek bij de Frans-Italiaanse grens vlak voor de ingang van Menton. Aan de Italiaanse kant, aan de oever van de Middellandse Zee is een tentenkamp opgericht waarin voornamelijk Afrikanen verblijven, die de oversteek naar Italië hebben gemaakt en verder Europa in willen trekken.

In het Italiaanse dorpje waar we graag verblijven was sprake van een bestuurscrisis. Op een bevolking van nog geen 200 mensen werden daar onaangekondigd 30 jonge mannen in een groot huis neergezet. Een eerste bijeenkomst van hen met de dorpelingen liep uit de hand, maar de burgemeester organiseerde met de priester een ‘Cena Etnica’, een diner, waar wij ook aan deelnamen.

De eerste avond dat we in het dorp aankwamen, zagen we een dronken Afrikaan over straat wankelen. Maar ’s zondags in de kerk was er ook een die zong in het koortje. Dat compenseert dan weer.

Die mannen in de kracht van hun leven hebben niets te doen, vaak hangen ze rond het gemeentehuis, waar ze gratis wifi hebben. Ze hebben allemaal een keurige smartphone of kleine tabletcomputer. Ze zien er goed uit; van sommigen zou je denken dat het profvoetballers zijn.

Er zitten ook mannen uit Bangla Desh bij, en die kunnen heerlijk koken, zo proefden we tijdens het diner, dat in een oude leegstaande kerk georganiseerd werd. Onze tafelgenoten waren niet spraakzaam, ze waren aan erg bezig met hun smartphone en hielden de oortjes daarvan in. Ze zeiden dat ze uit Ghana kwamen en gaven politiek correcte antwoorden; hadden niet betaald voor hun overtocht, maar daar voor gewerkt en wilden in Italië aan het werk. Nu is de werkgelegenheid in Italië niet geweldig en de sociale voorzieningen zijn niets vergeleken met Nederland. In ‘ons’ dorpje in Italië werken mensen van buiten de EU in de horeca. Uit Albanië en Moldavië. Blijkbaar kan dat er allemaal, maar in de werkgelegenheid die die mannen zoeken, is veelal reeds voorzien. Ik ga er van uit, dat ze naar Noord-West Europa willen trekken.

Ik sprak ook met Luciana, een mooie Italiaanse vrouw, met een hart van goud, die vrijwilligerswerk deed in Ventimiglia. Daar zijn veel vluchtelingen, ze krijgen er bed, bad en brood en per maand 70 Euro. Ze doen daar blijkbaar wel allemaal aan vrijwilligerswerk, 6 dagen per week, 6 uur per dag. Ze was er trots op, dat die mannen niet bedelden. Ik ging de discussie met haar aan, maar toen vroeg ze aan mij, of ik een oplossing wist, want die mannen zijn er nu eenmaal. Ik stond met mijn mond vol tanden, want ik heb die niet. We spreken wel over mensen.

Wat Luciana doet is beter dan de linkse subversieve elementen die van de migranten gebruik maken om hun wereldorde aan ons op te dringen, middels o.a. het tentenkamp bij de grens, met kreten als ‘No Borders’ en ‘Eat the Rich’.

Mark Faasse

Kanker.nl

-->

Dit is een goede website voor iedereen die zelf of in de omgeving met kanker te maken krijgt. Bij mij is enige tijd geleden een melanoom geconstateerd, een plekje op de huid, dat kanker in het lichaam verspreidt via de lymfeklieren. Iemand uit mijn omgeving, van mijn leeftijd, is daardoor overleden. Ik werd gebeld en zag het nummer van de huisarts in de display. Ik dacht gelijk ‘foute boel’ en toen ik bij de huisarts kwam zei ze ’ik heb slecht nieuws voor u’. De dermatoloog zei: ‘dat zijn geen goede berichten’. De chirurg gebruikte geen inleidende zin. Ik was steeds bang dat ze me niet de hele waarheid vertelden en vroeg daar telkens naar, maar ze waren volkomen open en gaven een inschatting van mijn kansen.

Ik heb dat zonder enige emotie ondergaan, terwijl normaal gesproken het water me bij de minste associatie in de ogen staat. Ik mailde aan mijn broers en zus dat ik nu aan de beurt was en dat ik er klaar voor was. Ik lees nl. elke morgen Psalm 91 en daarin zegt God ‘ik zal je redding zijn’.

Ondanks de kalmte doet het onbewust wat met je. Je hebt wel eens dat er steeds een liedje door je hoofd speelt en bij mij was dat geen popsong maar ‘Jeruzalem dat ik bemin, wij treden uwe poorten in’ uit Psalm 122 en dat kun je ook zien als dat je de hemel ingaat, dus dood bent.

Toen ik bij de dermatoloog vandaan kwam, reed ik een deukje in mijn auto, terwijl ik toch parkeersensoren heb, die flink geluid maken voordat het mis gaat. Onderweg naar de chirurg moest ik mijn auto langs de kant van de weg zetten, omdat ik forse hartkloppingen kreeg; ik had die nog nooit gevoeld. Allemaal zaken die zich afspelen, zonder dat je daar zelf invloed op hebt. 

Als voorzitter van de NVM geef je ook een soort onderscheiding bij jubilea. Zo moest ik bij iemand die 40 jaar makelaar was een beeldje brengen. Hij had van te voren tegen mij gezegd dat hij longkanker had. Ik zat bij hem aan een kopje koffie en toen zei hij me, dat hij al 22 jaar geleden kanker had. Ik zeg, dat klinkt mij als muziek in mijn oren. Deze uitspraak is natuurlijk van een ongekende impertinentie, maar ik heb de man mijn situatie uitgelegd. 

Vorige week werd het melanoom weggehaald; ik heb daar wel 5 weken op moeten wachten en met name mijn vrouw heeft daar slecht van geslapen. Gelijk werd een poortwachterklier onderzoek gedaan. Je kunt er voor kiezen om dat niet te doen, maar ik verkies kennis van de  realiteit  boven in onzekerheid verkeren. Zo’n onderzoek is niet zonder risico, want ondanks dat de operatie goed verlopen was, kreeg ik complicaties. Rillend van de kou werd ik 4 dagen later opgenomen in het ziekenhuis en kwam terecht op de Acute Opname Afdeling.

Je wordt dan geconfronteerd met dingen waar je liever niet bij stil staat.  Het ziekenhuis ken ik eigenlijk alleen maar van onderzoeken en bezoeken aan anderen. Vanmorgen las ik in de krant het overlijdensbericht van een vrouw die bij mij op de kamer gelegen heeft. Daar moet je als verplegend personeel ook maar mee om kunnen gaan. Het zou niets voor mij zijn, maar ik heb een hoge mate van professionaliteit en betrokkenheid ervaren van de zusters en de enkele broeder die soms onder grote druk hun werk moeten doen.

Gistermorgen toen ik nog in mijn ziekenhuisbed lag, kwam de chirurg met de uitslag van het onderzoek, eerder dan verwacht en ik was er niet op berekend. Het was een goede uitslag, er waren geen uitzaaiingen geconstateerd en toen ik het hoorde kwamen voor het eerst de tranen. Mijn vertrouwen in God is groot, maar ik weet ook, dat genezing niet verzekerd is. Ik ga wekelijks naar de kerk; daar word je geen beter mens van, maar het is wel goed voor je. In ieder geval heb ik er veel steun van.

Kanker is een nare ziekte, je kunt jezelf goed voelen en toch ernstig ziek zijn. Je gaat er ook niet zomaar aan dood; bij sommige hart- of vaatproblemen heb je geen kans. Een man ouder dan 50 moet alert zijn op zijn prostaat. Kanker daaraan is de #1 killer-disease voor mannen. Ik heb er altijd rekening mee gehouden, dat zoiets mij kan overkomen, ondanks dat mijn lichaam prima functioneert.  Een bericht dat je een melanoom hebt, maakt dat je wel anders in het leven staat. Je gaat meer genieten van de natuur, het lekkere eten en krijgt ook meer oog voor het lijden van anderen. Ik vind dat je er een completer mens van wordt.  

Ik word nu ook ervaringsdeskundige van het brede scala aan zorg in onze samenleving. En kwam in aanraking met de vrijwilligers die er ook voor je willen zijn. Op de operatiedag werd ik opgevangen door een vroegere buurvrouw van me en toen ik bij de tweede opname uit het toilet kwam, stond opeens een nicht van me voor me. Er zijn gelukkig veel mensen die zonder dat er iets tegen over staat anderen willen helpen.

Met alle apparaten en witjassen om me heen dacht ik aan de stakkers op een berghelling in Nepal die verstoken zijn van zorg. Ook in onze ellende hebben wij het nog goed.

Er speelt weer een liedje door mijn hoofd, van Emerson, Lake & Palmer uit de jaren ‘70: Lucky Man.

Mark Faasse

Shrinkflation

Deze week hoorde ik een definitie van wat shrinkflation inhoudt. Het is een vorm van inflatie, waarbij niet de prijs omhoog haat, maar de kwantiteit van wat je geleverd krijgt minder wordt.

Sommige fabrikanten, waaronder die van mijn favoriete pils Grolsch, hebben de brutaliteit om zoiets als een voordeel te presenteren. Grolsch zat vorig jaar nog in mooie flesjes van 33 cl, maar een poosje geleden presenteerde deze brouwer (waarschijnlijk ingegeven door de Angelsaksische eigenaren) een nieuw trots: een mooi rond groen flesje, met maar 30 cl inhoud. Maar wel voor de zelfde prijs. Het prachtige oude ‘vakmanschap is meesterschap’ werd vervangen door een platte slogan die veronderstelt dat de consumenten domme sukkels zijn. 

Ik zal dus op zoek moeten naar een ander merk pils, maar de merken van Heineken boeien me niet zo. Wellicht is Bavaria wit met 0,0% alcohol wel een goed alternatief, met de zomer ophanden. Misschien zullen sommige mensen de lage hoeveelheid alcohol in een dergelijk flesje bier ook als shrinkflation bestempelen, maar zo ver ben ik nog niet heen.

Interessant is natuurlijk het omgekeerde hiervan, en dat doet zich op de huizenmarkt voor. De benaming daarvoor is wat saaier, gewoon deflatie. Aan het begin van de crisis bedroeg de prijs van een woning in Midden-Zeeland € 1785/mô. Nu is dat 7,4% lager. Dat valt me alleszins mee. De gemiddelde koopsom van een woning is meer gedaald, dus je krijgt nu meer huis voor een lagere prijs. Daar komt het op neer.

In die zelfde periode  (2008-2014) steeg het prijsindexcijfer met 11,1%. Dus al met al viel het dan nogal mee met de woningmarkt en de conclusie is, dat het een uitgelezen moment is om een huis te kopen, want in feite moet je de prijsdaling van woningen en de stijging van het prijsindexcijfer bij elkaar optellen, om vast te stellen hoe goed je het naar verhouding (!) doet in de loop der tijden.

Mark Faasse

Kapitaalvernietiging

Het is makkelijk geld uitgeven van een ander. Ook is het makkelijk om investeringen te vergeten die je niet zelf hebt betaald.  Scholen worden gesloten, omdat er te weinig leerlingen zijn; bejaardentehuizen worden gesloten, omdat er te veel bejaarden zijn.  Dit soort rare tegenstellingen wordt normaal gevonden. Niemand stelt dit volstrekt onlogische beleid aan de kaak. Het moet allemaal hogere doelen dienen, maar feit is wel, dat vele miljoenen worden afgeschreven zonder dat de verantwoordelijken hun wenkbrauwen fronsen.   

Het is allemaal een gevolg van het gegeven dat de meeste overheden te veel geld hebben, en die luxe wil omzetten in leuke dingen. Ook heeft het te maken met een bestuurscultuur met te weinig kritische tegenmacht. Als je maar een meerderheid voor je beleid kunt vinden, zit je goed. Over legitimiteit van besluiten en noodzakelijkheid van geldelijke bestedingen hoef je dan niet zo in te zitten. Als blijkt dat het verkeert uitpakt, of dat de levensduur van een maatregel of ingreep veel korter van duur is dan gepland, zitten er inmiddels weer andere bestuurders. De oorspronkelijke beslissers worden er niet meer mee geconfronteerd.

Een crisis legt dit soort zaken bloot. Veel gemeenten hebben in de glorietijd van de schaarste aan nieuwbouwwoningen zich arm gekocht aan landbouwgrond. Soms betaalden ze 4 keer of meer dan de agrarische waarde. Als je dan moet afwaarderen omdat er geen vraag is, loop je lelijk tegen de lamp. Sommige gemeenten verliezen dan zeggenschap over hun financiën.  In de gemeenteraad heb ik me ook verzet tegen de bouw van een zogenaamde multifunctionele accommodatie, die een school, gymzaal, kinderopvang, dokterspraktijk, dorpshuis en 20 appartementen in 1 gebouw ging samenbrengen. Kosten pakweg 6 miljoen Euro. Dat terwijl er straks van de 6 schoolgebouwen er 3 leeg staan. Wat wordt de levensduur van zo’n gebouw bij een krimpende bevolking? Niemand die daar zijn hand voor in het vuur steekt.

Als er in politiek-bestuurlijk Nederland niets verandert, en daarmee bedoel ik, dat de huidige zittende klasse ook na de verkiezingen aan de macht blijft, zal er weinig veranderen. Daarvoor heb je een nieuw elan, met nieuwe mensen nodig. Zoals de lokale partijen!

Mark Faasse

Het ongelijk van de oude politiek

Nederland is jarenlang gedomineerd door 3 politieke stromingen, die in wisselende samenstelling regeringen vormden. We spreken over PvdA, VVD en meestal in het midden daarvan het CDA. Dat was overzichtelijk en veel mensen vonden dat prettig.

Inmiddels hebben de zwevende kiezers de grootste groep gevormd. Dat is minstens 40% van het electoraat. Uit onderzoek blijkt dat tussen 2006-2010 55% van de kiezers minimaal 1 keer van partij is gewisseld. Mensen die het graag bij het oude houden, betogen dat de kiezer wispelturig is, de waan van de dag volgt of wat dies meer zij. Uit het zelfde onderzoek blijkt echter, dat de kiezer niet irrationeel, emotioneel of intuïtief is.

De kiezer wisselt wel van partij, maar blijft trouw aan zijn (of haar) eigen overtuiging. Dus een PvdA stemmer gunt af en toe de SP zijn stem, bij voorbeeld. Uit het onderzoek  Kieskeurige Kiezers 2006-2010 blijkt dat het wisselende stemgedrag een gevolg is van een gebrek aan vertrouwen in de politiek.

Sinds de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar speelden de lokale partijen zich nadrukkelijk in de kijker. Met ca. 30% van het electoraat was het 2 keer zo groot als het CDA. De lokalen willen die opmars doorzetten bij de Provinciale Staten. De oude politiek wrijft zich dan ook verheugd in de handen, nu blijkt dat er bij een lokale partij in Zeeland een fikse ruzie aan de gang is. Ze vinden de lokalen onsamenhangende clubjes waarvan onenigheid een kenmerk is.

Dat is echter niet minder dan bij de gevestigde partijen, maar die hebben mechanismen om ruzies te sussen. Er komt dan vaak een commissie onder leiding van een burgemeester of een Kamerlid, die de zaak in der minne schikt en de zaak stil weet te houden.

Van de lokale partijen wordt gezegd dat ze opgezet zijn door ontevreden leden van andere partijen. En het is inderdaad zo, dat je bij veel jonge partijen, niet alleen lokalen, mensen uit de oude gevestigde orde ziet. Maar die mensen gaan niet altijd met ruzie weg bij een van de oude partijen, maar ook vaak omdat ze hun ambitie niet waar kunnen maken. De oude grote 3, VVD, PvdA en CDA mikken op het politiek midden, omdat daar de meeste kiezers te halen zijn. Dan krijg je het op een gegeven moment aan de stok met leden die een duidelijker profiel willen aannemen.

Als we bij voorbeeld kijken naar de VVD, dan zien we dat op enig moment Rita Verdonk heel populair werd. Zij haalde bij de verkiezingen van 2006 maar liefst 67.355 stemmen meer dan lijsttrekker Rutte. Ze werd toch afgeserveerd door het partijkader en haar partij Trots op Nederland redde het niet. Dat gold niet voor haar voormalige collega VVD-er Geert Wilders, die in 2004 de partij verliet. Zijn PVV groeide uit tot een machtsfactor in het landelijke parlement.

De versnippering van het politieke landschap hoort bij deze tijd. De oude grote partijen zijn ook niet meer echt liberaal, zuiver socialistisch of duidelijk christendemocratisch. Ze zijn meer op elkaar gaan lijken en kiezers vinden het natuurlijk niet leuk dat Rutte binnen een week zijn belofte over de hypotheekrenteaftrek vergeten is, of dat de PvdA vlot instemt met sanering van het sociale beleid.

De tijdgeest houdt in, dat kiezers meer pragmatisch en praktisch geworden zijn in plaats van ideologisch gedreven. De ruimte die hierdoor ontstaat wordt graag opgevuld door lokale partijen.

Mark Faasse

Huurder kind van de rekening

De huurders worden het kind van de rekening van het huidige kabinetsbeleid. Als een huurwoning leeg komt, mag de huur direct verhoogd worden. In 2014 moesten dan de nieuwe huurders gemiddeld een 22,6% hogere huur betalen dan hun voorgangers, aldus de Woonbond. Dat komt neer op huurverhogingen van 100 tot 200 Euro huur per maand.

Ook voor de zittende huurders stegen de huren in de sociale huurwoningen, 9,2% in 2 jaar tijd. Daarmee betalen de huurders onevenredig veel mee aan dit kabinet. Die incasseert een zogenaamde verhuurderheffing bij de woningcorporaties en andere verhuurders. Het komt globaal neer op 1 maand huur per jaar per huurwoning, dat naar het rijk toe vloeit.

Dat staat in schril contrast met de eigenaren van een koopwoning die met een hypotheek gefinancierd wordt. In 2008 was de rente ca. 5,5%, voor 10 jaar vast. Op dit moment kun je voor die looptijd een rente krijgen van onder de 3%. En dat zal nog verder dalen. Een Duitse hypotheekaanbieder die naar Nederland komt, spreekt al over minder dan 2%.

Die lage rente is ook een gevolg van het kabinetsbeleid, zij het in Europees verband. Veel landen hebben een dermate hoge schuld, dat het monetaire beleid zo ingericht wordt, dat ze daarover niet al te veel rente hoeven te betalen.

De NVM heeft in 2 steden wat onderzoek gedaan, naar de maandlasten per mô woonoppervlak en dat ziet er zo uit (kale huur vs. hypotheeklast):

Nu is het zo, dat huurders wier inkomen te laag is om een hogere huur te betalen, daar op een andere manier voor gecompenseerd worden. Maar hoe lang blijft dit duren? De tendens van de sociale voorzieningen is, dat de financiële uitkeringen steeds minder worden.

De overheid probeert problemen op te lossen over de ruggen van huurders. Ook een verkoopmakelaar vindt dat onjuist en onrechtvaardig.

Mark Faasse

Positief sentiment woningmarkt

Meer transacties en iets lagere prijzen

We kunnen terugkijken op een positief jaar. Nadat de verbetering van de woningmarkt na de dip in begin 2013 zichtbaar werd, kunnen we concluderen dat het aantal transacties in Zeeuws Vlaanderen in een jaar tijd is gestegen met 16,4% en in Midden- en Noord-Zeeland zelfs met 28% (verschil tussen het 4^e kwartaal in 2013 en 2014). Er zijn veel gezinnen waar een dergelijke transactie meer dan welkom is, en dan is het bijzonder prettig als het op een gegeven moment zover komt. De prijzen boven de Westerschelde bleven wel achter, op jaarbasis zakten die met een kleine 4%. Onder de Westerschelde was er sprake van een solide prijsstijging.

Landelijk gezien was er sprake van flink meer transacties (30% op jaarbasis) en een prijsstijging van 3,5%. De gemiddelde woning in Nederland kost nu € 215.000.

Er treden steeds meer verschillen op tussen regio’s. Zo is in Zeeuws-Vlaanderen de meest verkochte woning van het type vrijstaand. In de rest van Zeeland is dit echter een tussenwoning. Aan de zuidrand van Zeeland woont men dus veel luxer. 

De NVM heeft ook onderzoek gedaan naar de buurt met de meest dynamische woningmarkt en ook de minst dynamische. De wijk Klarenbeek in Middelburg is de meest dynamische woningmarkt. Dit kenmerkt zich door een relatief korte verkooptijd en veel transacties. De tegenhanger daarvan is het Goese Meer in Goes. Dat is de minst dynamische woningmarkt van Zeeland. Er zijn veel woningen die langdurig te koop staan en er wordt weinig verkocht. Het gegeven dat deze wijk alleen maar uit dure woningen bestaat is hier natuurlijk debet aan. In de categorie boven de 4 ton vinden transacties nog steeds mondjesmaat plaats. Een potentiële koper heeft zeer veel keuze en is erg kritisch op de prijs.

De gemiddelde transactieprijs in Zeeuws-Vlaanderen is slechts € 10.000 lager dan in het noordelijke deel van Zeeland. Dat geldt niet voor de gemiddelde vraagprijs, die is € 28.000 lager. Men profiteert er nog steeds van de instroom van Belgen. In heel Zeeland is sprake van een trek van het platteland naar de stad. Daarbij valt op, dat een stedelijk woningtype als een appartement zich in een verhoogde belangstelling mag verheugen.

De algemene verwachting is, dat de prijs zal afvlakken. Er is bijna sprake van deflatie, en dat heeft ook gevolgen voor de huizenmarkt. Het is mogelijk dat het aantal transacties nog wat zal stijgen in het komende jaar. De prijzen zijn nog steeds laag en de huurprijzen van woningen maken een forse stijging door. Het is in de regel goedkoper om een zelfde soort woning te kopen dan te huren.

Vorig jaar hebben we een sterke daling van de hypotheekrente meegemaakt. Met Nationale Hypotheek Garantie zijn er rentes mogelijk tot 2,75% voor 10 jaar vast. Ik sluit niet uit, dat deze rente nog verder daalt. Dat compenseert dat het nog moeilijker wordt om een woning te financieren.