U weet wel, als het gaat vriezen, is er altijd wel een nieuwsitem dat er over gaat of in Friesland de rayonhoofden bij elkaar zijn geweest over de Elfstedentocht. Jaar in jaar uit het zelfde. Die vierkante kerels zeggen vervolgens datgene wat ze bijna altijd zeggen, maar dat maakt niet uit, er wordt toch naar de bekende weg gevraagd.
Het woord bezuiniging kan niet vallen, of we krijgen de Pavlov-reflex over de hypotheekrente. Wat ben ik blij dat die 20 ambtelijke werkgroepen nu naar buiten gekomen zijn met de meest uiteenlopende bezuinigingsvoorstellen. Het gaat nu niet meer alleen over de hypotheekrente. Allerlei groeperingen doen nu de wedstrijd wie het meest zielig is als er bezuinigd gaat worden, daarmee hopend dat zij buiten schot blijven.
Beste lezers, ik geef u op een briefje, mijn financiële situatie staat mij niet toe weddenschappen af te sluiten, dat de hypotheekrente zo goed als buiten schot blijft. VVD, CDA en PVV geloof ik ook stellen zich als zodanig op. Nu de SP het in de peilingen minder doet, hoeft de PvdA, waarvan het doctorandussenkader ook dikke hypotheken heeft, niet meer op dit onderwerp te hameren. Sorry Mariëtte.
Je hoeft geen econoom te zijn, om te beseffen dat dit wel het slechtst denkbare moment is om aan de hypotheekrente te tornen. Margaret Thatcher deed het in Groot-Brittannië, op een moment dat het economisch voor de wind ging, tegelijkertijd met een zeer forse belastingverlaging. Want dat zeggen ‘ze’ er nooit bij. Wij hebben de hoogste hypotheekrenteaftrek ter wereld, maar onze inkomstenbelasting staat ook in de top-3, van het verkeerde lijstje. Als je hierover besluit, moet je wel evenwicht bewaren.
Er is al het nodige gesleuteld aan de hypotheekrente. Ik loop al wat langer mee en gelukkig laat mijn geheugen me niet in de steek:
• geen aftrek meer voor consumptieve uitgaven
• geen aftrek meer voor een tweede huis
• beperking van de duur tot 30 jaar
• de bijleenregeling om oneigenlijk fiscaal voordeel te behalen
Met name die laatste 2 regelingen zullen in de toekomst voordeel opleveren voor ’s lands schatkist. Laat die Pavlov-honden op een ander erf gaan blaffen dan dat van de woningmarkt. Ze jagen de broodnodige kopers weg.
Mark Faasse
Posts tonen met het label PvdA. Alle posts tonen
Posts tonen met het label PvdA. Alle posts tonen
zaterdag 3 april 2010
maandag 15 maart 2010
Wereldberoemd in Amsterdam
We hebben een turbulente week achter ons, met onverwachte gebeurtenissen.
Het begon met Camiel Eurlings, die de actieve politiek vaarwel zei. Vervolgens kwam daar Wouter Bos over heen, met de zelfde reden als Eurlings, en presenteerde zich enkele uren later de gedroomde opvolger voor de PvdA, Job Cohen.
’s Ochtends in de krant werd gesproken van een leiderschapscrisis in het CDA, en in de avondkranten van een meesterzet van de PvdA. Nu is het zo, dat in de PvdA de leider opstapte, en in het CDA bleef die gewoon zitten, met steun van het partijbestuur, waar alle provinciale voorzitters deel van uitmaken. Breed gedragen dus. Bos die koos in zijn uppie zijn opvolger, in tegenstelling tot de democratische traditie en debatcultuur van zijn partij. Vind ik eerder een teken van armoede dan van sterkte.
De spindoctors van de PvdA hadden hun werk beter gedaan dan die van het CDA. Het CDA voert goede campagnes, de PvdA net iets beter, behalve misschien in het tijdperk van Jack de Vries. Overigens heeft het CDA ook nog wel enkele outsiders achter de hand, die in mijn optiek een maatje groter zijn dan Cohen. Cees Veerman is er een van, ik heb hem 3 maanden geleden ontmoet en het is echt iemand in vorm. Het zou me niet verbazen als hij op de voorgrond zou treden. Maar vlak mensen als Piet-Hein Donner, Eelco Brinkman of Gerd Leers niet uit.
Bos vind ik een politiek natuurtalent. Hij weet bijna altijd de juiste snaar te raken, ook als hij overvallen wordt door een journalist over een nieuw probleem waar hij zich niet op heeft kunnen voorbereiden. Hij heeft goede looks, tegenwoordig met een stropdas aan kan hij zich ook in de financiële wereld vertonen en hij is gepolijst, maar niet glad. In mijn optiek stuurde hij de PvdA ook in de goede richting.
Job Cohen schijnt zo’n goede burgemeester geweest te zijn. Enkele jaren geleden werd hij in Time magazine genoemd als een soort voorbeeld-Europeaan. Rond 1980 deed Time ook een voorspelling over Wim Kok, toen vakbondsleider op de barricaden, dat hij wel eens de nieuwe premier van Nederland zou kunnen worden. Ze hebben toen ongelofelijk gelijk gekregen.
Cohen kon in Amsterdam de boel wel bij elkaar houden, maar de problemen met integratie zijn niet structureel aangepakt. Financieel is het gierend uit de klauwen gelopen met de Noord-Zuidlijn en het hebben van de hoogste parkeertarieven ter wereld wordt als een teken van beschaving gezien. Geen geweldig trackrecord.
Bijzonder veel journalisten werken en wonen in Amsterdam. Dat is volgens mij de oorzaak van het gejuich over Cohen. Voor degenen die ’s avonds niet het Parool lezen is Cohen gewoon een keurige nette man.
Mark Faasse
Het begon met Camiel Eurlings, die de actieve politiek vaarwel zei. Vervolgens kwam daar Wouter Bos over heen, met de zelfde reden als Eurlings, en presenteerde zich enkele uren later de gedroomde opvolger voor de PvdA, Job Cohen.
’s Ochtends in de krant werd gesproken van een leiderschapscrisis in het CDA, en in de avondkranten van een meesterzet van de PvdA. Nu is het zo, dat in de PvdA de leider opstapte, en in het CDA bleef die gewoon zitten, met steun van het partijbestuur, waar alle provinciale voorzitters deel van uitmaken. Breed gedragen dus. Bos die koos in zijn uppie zijn opvolger, in tegenstelling tot de democratische traditie en debatcultuur van zijn partij. Vind ik eerder een teken van armoede dan van sterkte.
De spindoctors van de PvdA hadden hun werk beter gedaan dan die van het CDA. Het CDA voert goede campagnes, de PvdA net iets beter, behalve misschien in het tijdperk van Jack de Vries. Overigens heeft het CDA ook nog wel enkele outsiders achter de hand, die in mijn optiek een maatje groter zijn dan Cohen. Cees Veerman is er een van, ik heb hem 3 maanden geleden ontmoet en het is echt iemand in vorm. Het zou me niet verbazen als hij op de voorgrond zou treden. Maar vlak mensen als Piet-Hein Donner, Eelco Brinkman of Gerd Leers niet uit.
Bos vind ik een politiek natuurtalent. Hij weet bijna altijd de juiste snaar te raken, ook als hij overvallen wordt door een journalist over een nieuw probleem waar hij zich niet op heeft kunnen voorbereiden. Hij heeft goede looks, tegenwoordig met een stropdas aan kan hij zich ook in de financiële wereld vertonen en hij is gepolijst, maar niet glad. In mijn optiek stuurde hij de PvdA ook in de goede richting.
Job Cohen schijnt zo’n goede burgemeester geweest te zijn. Enkele jaren geleden werd hij in Time magazine genoemd als een soort voorbeeld-Europeaan. Rond 1980 deed Time ook een voorspelling over Wim Kok, toen vakbondsleider op de barricaden, dat hij wel eens de nieuwe premier van Nederland zou kunnen worden. Ze hebben toen ongelofelijk gelijk gekregen.
Cohen kon in Amsterdam de boel wel bij elkaar houden, maar de problemen met integratie zijn niet structureel aangepakt. Financieel is het gierend uit de klauwen gelopen met de Noord-Zuidlijn en het hebben van de hoogste parkeertarieven ter wereld wordt als een teken van beschaving gezien. Geen geweldig trackrecord.
Bijzonder veel journalisten werken en wonen in Amsterdam. Dat is volgens mij de oorzaak van het gejuich over Cohen. Voor degenen die ’s avonds niet het Parool lezen is Cohen gewoon een keurige nette man.
Mark Faasse
zaterdag 13 maart 2010
Never Change A Winning Team
Noord-Beveland was vorige week de eerste gemeente in Nederland waar een college gevormd werd. Het was echt niet van te voren afgesproken, maar de mannen liggen elkaar goed. Ze zijn alle drie uit de vette zware zeeklei getrokken, gewend om met tegenwind te fietsen; ferme jongens, stoere knapen, maar dan wat ouder.
De bestendige oppositieleider haalde met zijn negatieve reactie veel nieuws, maar heeft naderhand toch excuses aangeboden voor zijn harde opmerkingen. Hij was in de laatste raadsperiode de primus, en maakte van zichzelf op een slimme manier een soort vierde wethouder. Voor het grootste gedeelte is men het wel eens op dit mooie eiland. Er was ook genoeg geld om leuke dingen voor de mensen te doen. Dat gaat binnenkort veranderen. Ik hoop dat er bij het verdelen van pijn ook eensgezindheid zal zijn.
Die eensgezindheid blijkt ook uit het gegeven dat Noord-Beveland een zelfstandige gemeente moet blijven. Dat zal misschien niet zo meevallen als je maar goed 7.000 inwoners hebt. Als er gesproken wordt over gemeentelijke herindeling zeg ik wel eens (uit de grap, maar ik heb weinig humor) dat ik daar niet tegen ben. Ik wil dan niet fuseren, maar weer splitsen naar vroeger, toen er een gemeente Wissenkerke (vernoemd naar de populaire burgemeester Wisse) en Kortgene waren. Met name in Wissenkerke waren de gebouwen en infrastuctuur op orde en waren de lasten laag. Iedereen vrolijk en blij.
Ik ben jaren geleden in Frankrijk in de kleinste gemeente van dit grote land geweest. Er waren slechts 24 inwoners, met een (gekozen) burgemeester en een tuinman. Dichter bij de burger kan het bestuur niet staan.
Grote gemeenten hebben grote problemen, zeker als 1 partij het gedurende lange tijd voor het zeggen heeft gehad. Ik heb 9 jaar in Vlissingen gewoond, tot enkele jaren geleden de grootste gemeente van Zeeland. De PvdA-kongsi van bestuurders en ambtenaren heeft een beleid gevoerd, waarmee deze gemeente in het bedrijfsleven technisch failliet zou zijn. Ze lachten projectontwikkelaars uit die serieuze bedragen wilden betalen voor het Scheldeterrein. Ze konden het zelf veel beter en zouden er veel geld mee gaan verdienen voor de stad. Eerst zouden er 1000 woningen gebouwd worden, maar de kosten liepen op, en die werden dan tijdelijk weggepoetst door meer woningen te plannen op het zelfde terrein. Inmiddels staat de teller op pakweg 1800. Je kunt beter in sprookjes geloven dan dat zoveel huizen daar binnen afzienbare tijd zullen verrijzen.
De schuld van Vlissingen is zo’n 190 miljoen, en daarvoor moet op dit moment 20.000 Euro per dag aan rente betaald worden. Als die bedragen maar groot genoeg zijn, dan heeft eigenlijk niemand in de gaten hoe gigantisch veel dat is. Stel dat ik daar nog zou wonen met mijn vrouw en de katerpoes, dan zouden wij elke dag 1 Euro per dag opzij moeten leggen voor deze rentebetalingen. Dat is dan bij elkaar 365 Euro per jaar. Daarvan kunnen wij kort op vakantie, weliswaar zonder Steijn (de katerpoes). Wie is er nou zo gek om dat te gaan betalen?
Een kleinere gemeente hoeft niet slecht bestuurd te worden, hoeft niet meer te kosten en je weet zeker dat het bestuur dichter bij de inwoner staat. Laten de burgers het blijven winnen van de boekhouders!
Mark Faasse
De bestendige oppositieleider haalde met zijn negatieve reactie veel nieuws, maar heeft naderhand toch excuses aangeboden voor zijn harde opmerkingen. Hij was in de laatste raadsperiode de primus, en maakte van zichzelf op een slimme manier een soort vierde wethouder. Voor het grootste gedeelte is men het wel eens op dit mooie eiland. Er was ook genoeg geld om leuke dingen voor de mensen te doen. Dat gaat binnenkort veranderen. Ik hoop dat er bij het verdelen van pijn ook eensgezindheid zal zijn.
Die eensgezindheid blijkt ook uit het gegeven dat Noord-Beveland een zelfstandige gemeente moet blijven. Dat zal misschien niet zo meevallen als je maar goed 7.000 inwoners hebt. Als er gesproken wordt over gemeentelijke herindeling zeg ik wel eens (uit de grap, maar ik heb weinig humor) dat ik daar niet tegen ben. Ik wil dan niet fuseren, maar weer splitsen naar vroeger, toen er een gemeente Wissenkerke (vernoemd naar de populaire burgemeester Wisse) en Kortgene waren. Met name in Wissenkerke waren de gebouwen en infrastuctuur op orde en waren de lasten laag. Iedereen vrolijk en blij.
Ik ben jaren geleden in Frankrijk in de kleinste gemeente van dit grote land geweest. Er waren slechts 24 inwoners, met een (gekozen) burgemeester en een tuinman. Dichter bij de burger kan het bestuur niet staan.
Grote gemeenten hebben grote problemen, zeker als 1 partij het gedurende lange tijd voor het zeggen heeft gehad. Ik heb 9 jaar in Vlissingen gewoond, tot enkele jaren geleden de grootste gemeente van Zeeland. De PvdA-kongsi van bestuurders en ambtenaren heeft een beleid gevoerd, waarmee deze gemeente in het bedrijfsleven technisch failliet zou zijn. Ze lachten projectontwikkelaars uit die serieuze bedragen wilden betalen voor het Scheldeterrein. Ze konden het zelf veel beter en zouden er veel geld mee gaan verdienen voor de stad. Eerst zouden er 1000 woningen gebouwd worden, maar de kosten liepen op, en die werden dan tijdelijk weggepoetst door meer woningen te plannen op het zelfde terrein. Inmiddels staat de teller op pakweg 1800. Je kunt beter in sprookjes geloven dan dat zoveel huizen daar binnen afzienbare tijd zullen verrijzen.
De schuld van Vlissingen is zo’n 190 miljoen, en daarvoor moet op dit moment 20.000 Euro per dag aan rente betaald worden. Als die bedragen maar groot genoeg zijn, dan heeft eigenlijk niemand in de gaten hoe gigantisch veel dat is. Stel dat ik daar nog zou wonen met mijn vrouw en de katerpoes, dan zouden wij elke dag 1 Euro per dag opzij moeten leggen voor deze rentebetalingen. Dat is dan bij elkaar 365 Euro per jaar. Daarvan kunnen wij kort op vakantie, weliswaar zonder Steijn (de katerpoes). Wie is er nou zo gek om dat te gaan betalen?
Een kleinere gemeente hoeft niet slecht bestuurd te worden, hoeft niet meer te kosten en je weet zeker dat het bestuur dichter bij de inwoner staat. Laten de burgers het blijven winnen van de boekhouders!
Mark Faasse
Abonneren op:
Posts (Atom)
