De toestand in de provincie

Vroeger toen er nog geen tv-uitzending overdag, laat staan internet was, was Mr. G.B.J. Hiltermann vaste gast tijdens het zondagse noenmaal. Zijn radioprogramma De toestand in de wereld, uitgesproken met karakteristieke stem kunnen veel Nederlanders nog heugen.

Dat is in tegenstelling tot deze blog, waarvan we de beschreven toestand maar zo snel mogelijk moeten vergeten.

Inmiddels zijn de woningmarktcijfers van het kadaster ook gepubliceerd en dat is voor iemand waarvan een van zijn weinige hobby’s statistiek is, interessant om uit te pluizen.
Ik heb het laatste jaar voor de crisis, 2007, vergeleken met 2011. Een lustrum om niet te vieren.

Het aantal woningtransacties in Zeeland daalde van 5133 naar 3311 (-35%). De prijsdaling viel nog redelijk mee, volgens het kadaster van 201.000 naar 198.000. Nominaal is dat dan bijna het zelfde, ware het niet, dat de inflatie in die tijd met ruim 9% gestegen is (Bron: CBS).
De NVM splitst de transactieprijzen uit naar de gebieden onder en boven de Westerschelde. In Zeeuws-Vlaanderen steeg de gemiddelde prijs in die 5 jaar van € 156.000 naar € 167.000. De inflatie werd hier enigszins bij gehouden. In Midden- en Noord-Zeeland daalden de prijzen van € 223.000 naar € 183.000. Het percentage wens ik niet uit te rekenen.

Het marktaandeel van de NVM in Zeeland steeg van 38% naar 42%. Als voorzitter van de NVM afdeling Zeeland ben ik daar uiteraard blij mee, maar ik hoef er geen credits voor, want dat was zonder mij ook wel gebeurd.

Ik reken het ook tot mijn taak om uit te zoeken waar in 2011 de duurste woningen zijn verkocht. Voor huizen was dat in Domburg; een vrijstaand huis op pakweg 1500 m voor de prijs van 2,1 miljoen Euro. Het duurste appartement van vorig jaar staat aan de waterkant van Terneuzen. Dat is verkocht voor € 875.000 en dat is een prestatie van formaat. Beide panden staan op behoorlijk eenzame hoogte. Aan particulieren zijn er 5 huizen boven 1 miljoen Euro verkocht en 10 appartementen boven de 5 ton.

Een goede toestand voor kopers!

Mark Faasse

Resultaten behaald in het verleden

bieden geen garantie voor de toekomst. Gisteren werden we verblijd door het bericht van woningmarktcijfers.nl dat de woningen in Zeeland de laatste 10 jaar met 67% gestegen waren in prijs en daarmee de koplopers in Nederland zijn.
Mooi bericht, nice to know. Wat schieten we hier mee op? In een oude vertaling van de Bijbel is geschreven Wie hoog staat zie toe dat hij niet valle.

Ik heb de aantallen transacties van woningen vergeleken voor de crisis (2007) met het jaar 2010. Die ziet u hier rechtsboven. Dan zien we dat die aantallen fors zijn afgenomen. De gegevens zijn ontleend aan het kadaster.

Wat opvalt is dat met name de aantallen in Goes en Middelburg onder de maat zijn gebleven. Komt dat omdat de prijzen daar aan de hoge kant waren? Steden als Terneuzen en Vlissingen, die als veel minder aantrekkelijk worden gezien, lopen wel gewoon in de pas.

Als je deze cijfers op je in laat werken, kom je tot de conclusie dat door die afname van verkopen je langer in een huis zult blijven wonen. Tot voor kort bleven Zeeuwen gemiddeld 21 jaar in hun huis wonen voordat ze het verkochten. Dat wordt op basis van deze gegevens gemiddeld 28 jaar. Nu is het zo, dat verhuizingen zorgen voor flinke economische impulsen in de vorm van bestedingen bij bouwers, woninginrichters, tuincentra etc. Dat moeten we dus ontberen.

Is het somberheid troef? Dat hoeft niet denk ik. We moeten de nieuwe realiteit aanvaarden als de enige beschikbare werkelijkheid en daarnaar handelen. Daarbij is geen plaats voor ongefundeerd optimisme, maar zeker wel voor professioneel positivisme.

Mark Faasse