maandag 24 januari 2011

Met cynisme schieten we niets op

Over de pogingen van met name NVM-voorzitter Ger Hukker om de woningmarkt vlot te trekken wordt alom schamper gedaan. Ik las een redactioneel commentaar in mijn krant, wat blijk gaf van vooroordelen over onze beroepsgroep. Dit riep bij mij de gedachte op dat de betreffende scribent, rond de 60 jaar oud, met een wit T-shirt onder zijn overhemd en een te dikke buik van de riante, door de vakbond bij elkaar gebokste arbeidsvoorwaarden, gefrustreerd over de neergang van de PvdA, zijn gal wilde spugen. Maar misschien was het wel geschreven door een leuke vrouw met een koket rokje en hoge hakken.
Helemaal bont maakte Kees de Kort, dagelijkse commentator op BNR, het. Hij vergeleek de huizenbezitters met de houders van aandelen. Die kregen eind 2008 zware klappen te verduren en grote waardedalingen van hun bezit. Huizenverkopers moesten ook maar flink zakken met hun prijs, dan was de woningmarkt direct weer gezond.
Nu kan De Kort wel een snor hebben, maar verder zegt dat helemaal niets. De vergelijking tussen aandelen- en huizenbezitters gaat niet op. Een huis is een primaire levensbehoefte. Aandelen bezit je uit overvloed. Een halvering van de waarde van je aandelenbezit kun je wel even volhouden. Halvering van de waarde van je woning leidt tot enorme problemen.
Er is bekend dat er enkele tienduizenden mensen klem zitten met hun huis; vanwege scheiding, verhuizing, dubbele woonlasten, te hoge hypotheek, geen belangstelling voor hun woning enz.. Die mensen zouden acuut moeten verkopen, om hun problemen op te lossen of enigszins binnen de perken te houden. Er worden echter maar ca. 10.000 woningen per maand verkocht, dus het einde van de lijdensweg is voor veel gedupeerden nog lang niet in zicht.
Makelaars zijn bekend met die situaties en de meesten van ons voelen zich daar ook bij betrokken. Dat verklaart ook de houding van Ger Hukker, dat hij veel bespreekbaar wil maken, omdat we anders de komende jaren maar blijven aanmodderen. Het is natuurlijk zo, dat voor een makelaar niet de hypotheekrenteaftrek een doel is, maar een goed functionerende woningmarkt wel. Het zou prettig zijn, als ook andere actoren op de woningmarkt iets verder zouden willen gaan denken dan hun eigen belang. Tegen Kees de Kort zou ik willen zeggen denk eens verder dan je huurflatje in De Bijlmer, maar ik blijf naar je luisteren.

Mark Faasse

woensdag 12 januari 2011

Loopgravenoorlog

Vandaag had ik met de andere afdelingsvoorzitters van de NVM de kwartaalbijeenkomst over de woningmarkt, voorafgaand aan de landelijke presentatie morgenochtend 10.00 u. Wij zijn makelaars, dus houden ons netjes aan de opgelegde geheimhouding en er wordt dan ook niets van te voren gelekt.
Deze bijeenkomst wordt altijd voortreffelijk ingeleid door Ger Hukker, van wie je zou denken dat cijfertjes zijn grote hobby zijn. Wat deze bijeenkomsten ook zo aantrekkelijk maken, zijn de sprekers die daar uitgenodigd worden. Daar zijn coryfeeën bij als Eelco Brinkman en vandaag hadden we Hans Hoogervorst van de AFM en Karel Schiffer van de NHG.
Enkele highlights:
Hoogervorst van de AFM wil de hoogte van de hypotheeklening in relatie tot de waarde van de woning beperken. Dus een lagere ‘Loan to Value’ (LTV). Je mag daarom in de toekomst minder lenen van hen. Ze hebben onderzoek gedaan en daaruit is gebleken dat dit nagenoeg geen negatieve effecten op de woningmarkt heeft.
Schiffer van de NHG, wil op basis van gegevens van het NIBUD dat de kopers van een huis, de maximale hypotheeklast verminderen. Een lagere hypotheeklast leidt er toe, dat mensen minder kunnen lenen, dus ook minder voor een huis kunnen betalen. Ze hebben onderzoek gedaan en daaruit is gebleken dat dit nagenoeg geen negatieve effecten op de woningmarkt heeft.

Zo werkt het dus blijkbaar. Een organisatie kijkt naar zijn eigen functioneren en veegt zijn straatje schoon. Dat al die niet verstorende maatregelen bij elkaar opgeteld er voor zorgen dat de woningmarkt flink verstoord blijft, deert hen waarschijnlijk wel, maar blijkbaar hebben ze er geen boodschap aan.

Deze maatregelen zijn bedoeld voor nieuwe toetreders op de markt of woningeigenaren die doorstromen. Het raakt echter alle woningeigenaren die de laatste 10 jaar maximaal gefinancierd hebben. Die blijven door dit soort maatregelen zitten met een hypotheek die hoger is dan de waarde van hun woning. Dat is dan jammer, maar dat valt buiten de competentie van de AFM en NHG.

Gaat het nu zo slecht met de bestaande hypotheken in Nederland? Het tegendeel is waar. Er zijn 1,2 miljoen hypothecaire leningen met NHG. Daarvan ging het in 2010 in 1341 keer fout. Gemiddelde onbetaalde restschuld van € 30.000, een flink bedrag, maar als je ziet wat een goed functionerende woningmarkt doet voor de economie is het een te verwaarlozen bedrag. Het is veel minder dan de stimuleringsmaatregelen kosten en de NHG heeft nog een zeer grote buffer.

Schiffer had ook laten onderzoeken waar het fout ging in die 1341 gevallen. 18% door werkloosheid, 43% door (echt)scheiding. Dan heb ik een (te) simpele oplossing: meer leningen verstrekken aan alleenstaande zelfstandigen. Die kunnen niet scheiden of ontslagen worden. Weet je hoe moeilijk het is voor die mensen om een hypotheek te krijgen?

Het zou goed zijn als alle betrokken partijen uit hun loopgraven zouden komen. Een heleboel mensen kunnen geen huis kopen omdat ze geen hypotheek kunnen krijgen, maar hebben een te hoog inkomen voor een huurwoning. De regering doet niets, terwijl die de partijen rond de tafel moet zien te krijgen. Zoals ik al in een vorige blog schreef: Donner Do your Ding!

Mark Faasse

dinsdag 28 december 2010

Het Biercomtoir

Is de naam van het monumentale pand in het centrum van Middelburg wat mijn broer en ik gisteren verkocht hebben. Vaak hebben oude panden een eigen naam, en wij hadden wel een click met deze. Het pand was 12 jaar geleden gekocht voor de uitbreiding van onze makelaardij naar Middelburg. Door de opkomst van het internet zakte het aantal bezoekers van het kantoor zodanig, dat het geen toegevoegde waarde had om op een zichtlocatie te zitten, behalve voor degenen die er langs kwamen. Het was een toplocatie, maar als belegging was het niet top. In die 12 jaar heeft de waardeontwikkeling maar net de inflatie bij gehouden. Bij woningen zou die waarde verdubbeld zijn geweest. Ik heb dan ook in de loop der jaren enkele keren de verhoging van de OZB aan moeten vechten om de gemeente in het gareel te houden.

Onderweg naar de notaris, die resideert in een fraai pand van Vereniging Hendrick de Keyser, filosofeerden we over de prachtige stad die Middelburg is. Ondanks het zware bombardement in 1940 is het nog steeds een van de mooiste binnensteden van Nederland. We komen er te weinig. Het is een voorrecht om daar als makelaar te werken.

Er is nu nog 1 overblijfsel uit onze Middelburgse tijd en dat is de postbus met nummer 7. Volgens de joods-christelijke traditie is dit het getal der volmaaktheid. Ik was blij dat we indertijd dit postbusnummer hadden, want het hoort bij een gevestigd bedrijf. Ik heb het aangehouden, want je weet nooit … . Door de recente stakingen zal het belang van brievenpost verder afnemen, dus ik denk dat ik die postbus nu eindelijk maar opzeg. Toch met enige pijn in het hart, net als het afscheid van het pand.

Mark Faasse

vrijdag 24 december 2010

Donner, do your Ding!

De laatste tijd worden we met nieuwe vormen van woningnood geconfronteerd. Veel aandacht kregen de huurders van sociale huurwoningen die een inkomen van meer dan € 33.614 verdienen. Als ze willen verhuizen naar een andere sociale huurwoning komen ze slechts in aanmerking voor 10% van de vrijgekomen huurwoningen. Dat zal voor de meesten van hen inhouden dat ze moeten blijven waar ze zitten, omdat de overstap naar een koopwoning duur zal zijn, en ook omdat er minder aanbod is van duurdere huurwoningen.

Het andere geval van woningnood is het tegenovergestelde: mensen die niet van hun eigen woning afkomen. Sommigen hebben 2 woningen, een te hoge hypotheek, ze vragen te veel voor hun woning of er is simpelweg geen belangstelling voor hun pand. D. van der Wouw, onderzoeker van Scoop signaleerde dit type woningnood onlangs in Zeeland.

Deze 2 groepen van slachtoffers van woningnood zou elkaar perfect uit de brand kunnen helpen. Ongetwijfeld liggen deze groepen fysiek uit elkaar. Maar maatregelen die genomen worden, brengen totaal geen verbetering in hun lot. Eerder zijn die er op gericht om de bestaande situatie, waarin bijna iedereen blijft zitten, te bestendigen. Het wordt moeilijker om een hypotheek te krijgen. De marges op hypotheken zijn te hoog. Subsidies worden gekort.

Er is in Nederland altijd veel aandacht voor je, als je tot een groep behoort die in een hoek zit waar de slagen vallen. Op de woningmarkt echter ondervindt bijna iedereen die wil verhuizen op een of andere manier problemen. Nog afgezien van degenen wienr inkomen ervan afhankelijk is.
Het zou prettig zijn, als minister Donner, een intellectueel van formaat, die nu sinds kort ‘wonen’ in zijn portefeuille heeft, met samenhangend beleid komt en enkele gordiaanse knopen door hakt.
Op de huizenmarkt heerst een erg barre winter. Wellicht goed om alle rayonhoofden bij elkaar te roepen om samen een goede tocht te organiseren.

Mark Faasse

vrijdag 17 december 2010

X-factor

Ik heb deze week een screentest gedaan voor het programma Tv-makelaar bij Endemol. De NVM sponsort dit programma, waar 1 miljoen mensen naar kijken. Voor pakweg 15 nieuwe afleveringen werden makelaars gezocht. Ik en 44 collega’s hadden zich aangemeld. Dat zal het niet worden voor mij denk ik, maar ik vond het wel leuk. Om naar Amsterdam te gaan is zo wie zo geen straf voor mij.
We moesten een formulier tekenen, waarbij we afstand deden van alle rechten die we hebben in het kader van de Tv-makelaar. Je mag niet eens zelf reclame maken, als je op tv komt. Een zelfde formulier zullen ze voorleggen aan de deelnemers van talententesten als X-factor.
Ik moest daar ook aan denken in het gesprek dat ik had met de redacteur en regisseur. De meeste makelaars proberen op elkaar te lijken, vermomd in een grijzig pakje deftig. De diensten zijn veelal gestandaardiseerd en de courtage is aan de veel te lage kant. Waarom zou een potentiële klant eigenlijk voor jou kiezen?
Je moet een X-factor toevoegen aan de woningen die je verkoopt. Meestal houdt dat X-tra marketinginspanningen in, professionele fotografie of filmpjes op het internet. Maar je kunt ook meer waarde toevoegen aan het huis, met verkoopstyling voor het uiterlijk, of een verzekering tegen bouwkundige gebreken.
Ik heb de laatste tijd het idee, dat veel collega’s niet die X-tra stap willen zetten. Op dit moment hoef je geen moeite te doen om een woning in de verkoop te krijgen. Enkele jaren geleden was dat anders, stonden we te dringen bij degene die een huis wilde verkopen en probeerden we elkaar af te troeven.
Nu duurt de verkoop van een woning zo lang, dat je er haast moedeloos van wordt en omdat anderen toch ook (bijna) niet verkopen, zo lijkt het, heeft het geen zin, om meer moeite te doen. Zo bespaar je je opdrachtgever ook nog kosten die horen bij X-tra inspanningen.
Ik zou voor willen stellen om toch de X-factor toe te voegen aan je zelf als makelaar, je dienstverlening en de woningen in portefeuille. Alleen als je onderscheidend bent, zul je bij het huidige overaanbod succesvol zijn. Net als de deelnemers aan de contest op tv zul je continu je best moeten doen, en … blijven lachen als het niet mee zit.

Mark Faasse

zaterdag 4 december 2010

Structurele leegstand in mussenflat

Een jaar of 7 geleden heb ik een speciaal voor mussen ontworpen meergezinswoning gekocht en die op de eerste verdieping aan de oostzijde van mijn huis bevestigd. Die locatie komt voor uit welbegrepen eigenbelang, want ik wil ’s morgens graag wakker worden met het sympathieke geluid van die leuke vogeltjes.
Er heeft al die tijd nog geen mus vertoefd en toch zie ik die vaak in onze jonge wijk. Hier zal ik de fabrikant of leverancier voor aansprakelijk stellen, of wie dan ook in de bedrijfskolom, want zo werkt dat tegenwoordig.

Zo zit ik ook bij ons in de duinen in het broedseizoen te turen naar dwergsterns. Daarvoor is door Rijkswaterstaat een gedeelte met prikkeldraad voor iedereen afgesloten, ook buiten het broedseizoen. Ik heb er echter nog nooit een dwergstern een nest zien maken c.q. broeden. Ik zal Rijkswaterstaat dan ook adviseren om de bond van sternachtigen aansprakelijk te stellen. Of, en dat is misschien nog beter, de kosten van palen en prikkeldraad te verhalen op de lieden die dit verzonnen of geadviseerd hebben.

Ik ga hier geen negatieve uitlatingen doen over natuurbeschermers c.s.. Die hebben het al zwaar genoeg te verduren met dit kabinet. Maar ook hun vrienden van vroeger vinden dat ze doorgeschoten zijn. Ik citeer het vroegere Eerste Kamerlid van de PPR (voorloper van Groenlinks; voor de jonkies) Constant van Waterschoot, iemand waarvoor ik een hoge achting heb, die sprak over de paal- en prikkeldraad maffia. Daarmee doelend op groeperingen die onder het mom van hogere natuurdoelen (EHS) landjepik spelen.

Ik lees net in de krant dat de provincie Zeeland 2 miljoen betaalt voor 25 ha grond voor natuur. Dat lijkt me toch wel erg veel, 8 euro/m2 . Als we toch aan het aansprakelijk stellen zijn, dan doen we dat de provincie ook maar, voor het betalen van te hoge grondprijzen in het kader van natuuraankoop.

Mark Faasse

vrijdag 26 november 2010

15 cl Hoegaarden

Soms ben je verrast dat je zo plezierig als klant geholpen wordt. Een poosje geleden dronk ik een biertje op de luchthaven van Brussel. Een zeer beleefde jongeman, vermoedelijk noordafrikaans van huis uit, vroeg of ik een grote of een medium wilde. Nu heb ik altijd wel dorst, maar het was nog vroeg, dus doe maar een medium, maakte ik hem duidelijk. Met voldoening stelde ik vast dat hij het glas op zijn Engels voltapte, bijna geen schuim. Het was wel meer dan 2 keer zo duur als wat je in een Belgisch cafeeke betaalt, maar je weet, op een luchthaven zijn de prijzen altijd hoog. Een glas van 33 cl wat bijna overloopt van fris smakelijk witbier is prettig als je nog een tijdje moet wachten. Toevallig keek ik later op het kassabonnetje en zag ik, dat daar een glas van 50 cl Hoogaarden in rekening was gebracht. Mijn aanvankelijke blijheid over de klantvriendelijkheid sloeg om in teleurstelling en sarcasme over het gemiddelde uurloon dat een groot bedrijf als een luchthaven uit wil betalen.

Denk nu niet, dat je dat alleen in België overkomt. Ik rijd regelmatig naar het midden van het land, vanwege mijn lidmaatschap van de NVM en als ik dan op de terugweg weer lang onderweg ben, vind ik dat ik mijn fileleed mag compenseren met een gehaktstaaf uit de automatiek bij een benzinestation. Gelukkig leest Marianne mijn vrouw mijn blogs niet, dus komt ze er niet achter dat ik me daaraan bezondig. Je mag er meestal zelf een saus bij doen, en ik maak dan zelf een combinatie van fritessaus en mosterdsaus. Ik kan het iedere hongerige automobilist aanraden. Onlangs was echter de fritessaus op, maar er was een alleraardigste dame aan het schoonmaken, die het euvel spontaan constateerde en direct zei dat ze een volle emmer fritessaus ging halen. Daar wil ik wel even op wachten, maar dat duurde zo lang, dat mijn gehaktstaaf koud begon te worden. Ik kon ook niet om hulp vragen aan de kassa achter de kogelvrije ramen, vanwege de rij die er voor stond. Dus koos ik maar eieren voor mijn geld.

Als je klantvriendelijk wil opereren, moet je dat van het begin tot het eind doen. Zo hadden we onlangs tijdens een NVM-vergadering een discussie over de website funda. Deze site is zeer populair onder woonconsumenten en dat wil de directie daarvan graag zo houden. Maar de concurrentie ligt steeds op de loer. Niet iedere makelaar vindt, om begrijpelijke reden als je je eigen toko moet runnen, dat iedere andere aanbieder van onroerende zaken zo maar toegang tot funda mag krijgen. Aan de andere kant, als je wil blijven excelleren op de consumentenmarkt geldt er maar 1 ding: doen wat de klant vraagt. Een collega uit het Gooi herinnerde de vergadering er nog eens fijntjes aan, dat we een aantal jaren geleden ons denkpatroon gingen veranderen van pandgericht naar klantgericht. Klant is Koning! Dat geldt des te meer in de huidige ‘uitdagende’ tijd.

Mark Faasse