zondag 15 april 2012

Chinese Italiaan

In Genua wilden we aan de haven het eettentje bezoeken waar ik een poosje geleden met neefje Jasper gegeten heb, Porto Antico da Michele. Kijken of Francesca daar nog werkte. Het bedrijfje was overgenomen door chinezen, die toevallig die middag voor het eerst open gingen. Het interieur was aangepast, het zag er gelikter uit, niet de schrale eenvoud van een trattoria aan de haven. We wilden niet flauw zijn, dus we gingen niet weg en bestelden enkele gangen. Heerlijke frutti di mare en een werkelijk voortreffelijke pesce spada (zwaardvis). De chinese kok had 10 jaar voor een italiaan gewerkt.
In het gebied bij de haven kom je mensen en negoties tegen uit alle windstreken; alles loopt en zit door elkaar. Misschien worden hier wel trends ‘geset’. Colombus, de ontdekker van de Nieuwe Wereld kwam uit Genua. De spijkerbroek komt er ook vandaan: blue jeans = blue de Gênes, blauwe broeken van zeelieden uit Gênes (Frans voor Genua). In Genua kom je veel paradijsvogels tegen, tussen middeleeuwse gebouwen en moderne architectuur van de beroemde Genuees Renzo Piano.
Een van de mooiste straten is de Strada Nuova, naderhand Via Garibaldi genoemd, waar aan het eind van de Middeleeuwen grote banken gesticht werden. Tegenwoordig zijn o.a. Deutsche Bank en Credit Agricole daar gevestigd.
Afijn, een heerlijke stad om te vertoeven en niet zo’n toeristische trekpleister.
Op weg naar huis wachtte ons nog een cultuurschok: de Belgische frituur waar we even een vette hap wilden nuttigen werd ook door chinezen gerund. Geen enkele traditie blijft gevrijwaard van deze noeste werkers. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit zo’n grote kleine friet gezien heb, en de kwaliteit was uitstekend.

Mark Faasse

zaterdag 17 maart 2012

Huib Eversdijk, 1933-2012, powerbroker

Mijn vader is een leeftijdgenoot van Huib Eversdijk en hij kende hem van de jongelingenvereniging, waar Eversdijk zijn verbale vaardigheden oefende en leerde vergaderen en besturen.
In de jaren ’70 rees zijn ster zeer snel, hij had ongelofelijk veel functies en was naast raadslid ook lid van provinciale staten en Kamerlid. Ik geloof dat hij ze alle drie nog naast elkaar vervuld heeft. In die tussentijd studeerde hij ook nog af aan de universiteit. Uiteraard gebruikte hij direct zijn titel, waarop de PZC, waar zijn politieke vrienden niet zaten, hem probeerden te kleineren door hem onze doctorandus’ te noemen.
Eversdijk was ook de architect van een college van Gedeputeerde Staten waarbij voor het eerst de SGP betrokken werd. Deze ‘Staphorster variant’ had hij bedacht om toch een confessionele meerderheid in de provincie te creëren. Dat hij zijn wortels overal had in de Zeeuwse samenleving bleek ook uit kleine dingen, zoals het redacteurschap van het personeelsblaadje van Van der Have uit Kapelle, zijn geboorteplaats. In die tijd ging hij vaak op zondag voor in de kerk. Vanuit een oprechte overtuiging stond hij op de preekstoel, maar hij wist goed hoe hij ook deze luisteraars aan zich moest binden door bij voorbeeld de keuze van liederen.
Hij had in het gezelschap van enkele groten der aarde vertoefd en zijn onderhoudende toespraken waren dan ook gelardeerd met anekdotes die hij zelf meegemaakt had. Ik waardeerde zijn relativeringsvermogen en humor. Een geintje wat me bijgebleven is: Op reis in de Filippijnen kwam hij in het meest christelijke hotel van Azië. Als je binnenkwam in de immense hal riep je uit My God. Bij je vertrek na ontvangst van de rekening: Jesus Christ!.
Zakelijk gezien zat Huib ook wel goed in elkaar; ik heb zijn Engelse buiten in Rilland voor hem mogen verkopen.
Veel CDA’ers in de Zeeuwse politiek hebben in het begin van hun carrière bij Huib Eversdijk het nodige geleerd. Ik ben nog bij hem, in de oude Tweede Kamer op bezoek geweest.
Helaas kan ik niet bij de afscheidsdienst aanwezig zijn.
Huib ik zal voor je bidden, en voor je vrouw en kinderen.
Adieu!


Mark Faasse

zondag 11 maart 2012

Verkrijgende verjaring

De meest normale vorm van verkrijging van een onroerende zaak is als je iets contracteert, betaalt en dan door het kadaster op je naam krijgt. Het kan echter ook zo zijn, dat iemand al jaren (minimaal 10 jaar) iets gebruikt alsof het zijn eigendom is en dat het dan achteraf in eigendom wordt verkregen, zonder dat de oorspronkelijke eigenaar daar dan nog iets over te zeggen heeft.
Zoets bestaat niet alleen in Nederland, maar ook in Italië. Ik heb daar een benedenwoning (niet zo bijzonder; ik heb het gekocht voor de prijs van 2 garageboxen) en daar zit een terras aan vast, boven de grond van de bovenburen. Ik ben al bijna 2 jaar eigenaar, maar gisteren kwam ik de bovenbuurman voor het eerst tegen. Deze is er maar 2 keer per jaar.
Hij begon een heel verhaal tegen mij, dat ik geen eigenaar was van het terras, dat hij daar een rechtszaak over had gevoerd met de vorige eigenaar en dat hij het deze zomer af zou breken.
Ik heb hem verteld dat ik het prettig vond dat ik hem ontmoette, en dat ik mijn terras wel erg op prijs stel vanwege de bezonning en het uitzicht op de Middellandse Zee. Voordat we verder gingen bekvechten vroeg ik hem eerst om zijn naam. Dat had ik al eerder geprobeerd, maar hij antwoordde niet op mijn briefjes in zijn postbus. Zijn naam was Diana (blijkbaar ook een voornaam voor mannen) Vito. Ik dacht gelijk aan de Amerikaanse filmster Danny de Vito, maar die is toch meestal wat lachwekkender. Hij is meer dan een kop kleiner dan mij, maar veel breder dan de Amerikaanse versie en hij wilde geen rechtszaak meer. Hij zou het dan wel met zijn knuisten beslechten dacht ik zo. Hij bleef maar uitvaren en vond degene van wie ik, en hij ook, gekocht had een kruising tussen een hond en een varken. Wat moet je doen in zo’n situatie. Ik bedacht dat ik nog wat mossels (jumbo van Prins & Dingemanse) mee genomen had van huis om de plaatselijke bevolking op mijn hand te krijgen en die heb ik toen overhandigd en zijn 20 jaar jongere Roemeense vrouw was er blij mee.
Een uurtje later kwam hij naar ons toe en vroeg ons of we bij hem wilden lunchen. Dat is typisch Italiaans heb ik vernomen. Je hebt grote ruzie met iemand en vervolgens nodigen ze je ergens voor uit. We kregen een pasta in eigen gemaakte bouillon. In zijn open haard had hij bistecca Fiorentina gemaakt. Hij had ook nog heel lekkere kazen en varkenswangen. Bij de koffie nog ’n grappa.
In Italië gaat het altijd over eten en de wereld zag er inmiddels toch een stuk beter uit.
Ik kan een stuk grond van hem kopen, hij wil de fundering van het gezamenlijke woonblok verstevigen en we krijgen zijn entree op de begane grond cadeau, als hij aan de buitenkant een nieuwe toegangstrap mag maken.

Rare jongens die Italianen (vrij naar Asterix), maar wel leuk.

Mark Faasse

dinsdag 14 februari 2012

In plaats van prozac …

Net als sommige woningverkopers worden hier en daar makelaars een beetje depressief van de omstandigheden op de woningmarkt. Ik heb een theorie dat als het overdag vriest, men geen afspraken meer maakt voor een bezichtiging. Dan komt daar het overlijden van de bijzonder mooie en geweldige zangeres Whitney Houston nog eens over heen.

Maar dat laten we nu achter ons! De NVM zet groot in op een actie die ‘woningtreintjes’ moet gaan creëren. Wat wordt daar mee bedoeld?
Stel: verkoper A heeft een huis van 6 ton; (ver)koper B wil dat huis kopen en heeft een huis van 4 ton en dan is er nog een (ver)koper C die het huis van B wil kopen en zelf een huis heeft van 2 ton.

Wanneer worden deze 3 huizen nu verkocht? Als C een koper voor zijn huis heeft. Nu is er iemand (D) die het huis van C wel wil kopen, maar daar geld voor te kort komt. Bij voorbeeld € 30.000. Een oplossing, let wel, een oplossing zou zijn dat A,B en C ieder € 10.000 schuiven om de verkoop van hun woningen mogelijk te maken. Goede deal toch? A, B, C en D gelukkig, net als even zo vele makelaars.

Als de makelaars de woonwensen van hun verkopers weten, kunnen ze met elkaar gaan overleggen en als er een match is, onderhandelen om het alfabet aan elkaar te knopen. Je zult dan ook in de contractering clausules op moeten nemen, die er voor zorgen dat het niet spaak loopt, maar de mogelijkheden daarvoor zijn er en de wil (noodzaak) om dat te doen eveneens. Makelaars zijn professionele onderhandelaars, dus die moeten er uit kunnen komen.

Het leuke is, dat het echt makelen geblazen is. Hoe kom je met meerdere collega’s tot een goede ketting van overeenkomsten. Dat vergt inzet, creativiteit en volharding. De voldoening zal groot zijn als het lukt. En in deze woningmarkt is elke beweging welkom. Daar worden we met z’n allen een stukje vrolijker van.

Mark Faasse

woensdag 8 februari 2012

Moody’s en de H-discussie

Degenen die denken dat er op korte termijn wat te halen valt bij de huizenbezitters stoken steeds het vuur van de discussie over de Hypotheekrenteaftrek op. Of is het uit politiek gewin, dat ze proberen VVD, PVV en ook CDA te laten terugkomen op verkiezingsbeloften? Dat laatste lijkt mij het meest voor de hand liggend en dan wordt er dus een debat gevoerd over de ruggen van de huizenbezitters, die nu toch al geplaagd worden door vermindering van vermogen en verlies van koopkracht.

Gisteren stond er een interessant artikel in het Financieele Dagblad pag. 15: In september (2011) was 0,16% van de hypotheekklanten met een Nationale Hypotheekgarantie meer dan zestig dagen te laat met het voldoen van de maandelijkse verplichtingen. ‘Dat is het beste in Europa’, aldus Moody’s.
Even voor degenen die niet weten wat Moody’s is; het is een van de 3 Amerikaanse ‘ratingbureau’s’, die de kredietwaardigheid bepalen van landen, banken en andere geldleners. In zijn algemeenheid wordt er goed geluisterd naar hun oordelen. (Nu even niet).
Ik wilde de lezers van mijn blog deze weerlegging van al die doomverhalen inzake overcreditering niet onthouden.

Mark Faasse

dinsdag 7 februari 2012

De toestand in de provincie

Vroeger toen er nog geen tv-uitzending overdag, laat staan internet was, was Mr. G.B.J. Hiltermann vaste gast tijdens het zondagse noenmaal. Zijn radioprogramma De toestand in de wereld, uitgesproken met karakteristieke stem kunnen veel Nederlanders nog heugen.

Dat is in tegenstelling tot deze blog, waarvan we de beschreven toestand maar zo snel mogelijk moeten vergeten.

Inmiddels zijn de woningmarktcijfers van het kadaster ook gepubliceerd en dat is voor iemand waarvan een van zijn weinige hobby’s statistiek is, interessant om uit te pluizen.
Ik heb het laatste jaar voor de crisis, 2007, vergeleken met 2011. Een lustrum om niet te vieren.

Het aantal woningtransacties in Zeeland daalde van 5133 naar 3311 (-35%). De prijsdaling viel nog redelijk mee, volgens het kadaster van 201.000 naar 198.000. Nominaal is dat dan bijna het zelfde, ware het niet, dat de inflatie in die tijd met ruim 9% gestegen is (Bron: CBS).
De NVM splitst de transactieprijzen uit naar de gebieden onder en boven de Westerschelde. In Zeeuws-Vlaanderen steeg de gemiddelde prijs in die 5 jaar van € 156.000 naar € 167.000. De inflatie werd hier enigszins bij gehouden. In Midden- en Noord-Zeeland daalden de prijzen van € 223.000 naar € 183.000. Het percentage wens ik niet uit te rekenen.

Het marktaandeel van de NVM in Zeeland steeg van 38% naar 42%. Als voorzitter van de NVM afdeling Zeeland ben ik daar uiteraard blij mee, maar ik hoef er geen credits voor, want dat was zonder mij ook wel gebeurd.

Ik reken het ook tot mijn taak om uit te zoeken waar in 2011 de duurste woningen zijn verkocht. Voor huizen was dat in Domburg; een vrijstaand huis op pakweg 1500 m voor de prijs van 2,1 miljoen Euro. Het duurste appartement van vorig jaar staat aan de waterkant van Terneuzen. Dat is verkocht voor € 875.000 en dat is een prestatie van formaat. Beide panden staan op behoorlijk eenzame hoogte. Aan particulieren zijn er 5 huizen boven 1 miljoen Euro verkocht en 10 appartementen boven de 5 ton.

Een goede toestand voor kopers!

Mark Faasse

donderdag 12 januari 2012

Aantal transacties daalt, evenals de prijzen

De rente is laag en de prijzen zijn gedaald. De keuze is zeer ruim en verkopers zijn genegen te onderhandelen over de prijs. Het is nu een goede tijd voor kopers om hun slag te slaan op de woningmarkt.

Er was tot 4 jaar geleden sprake van een verkopersmarkt, maar de rollen zijn nu omgedraaid. Sommige verkopers moeten daar toch nog steeds aan wennen en het aantal woningen dat al meer dan een jaar te koop staat is erg groot geworden en stijgt nog steeds. Uit onderzoek onder NVM-makelaars is gebleken dat voor 61% van het aanbod geen of weinig belangstelling meer bestaat. Deze eigenaren kunnen, als ze niet willen zakken met hun prijs, de woning het best van de markt halen.

Het meest succesvol zijn de verkopers die hun woning voor een scherpe prijs op de markt zetten. Zij maken een goede kans, ook in de huidige marktomstandigheden, om hun woning in het eerste kwartaal kwijt te raken.

Vergeleken met een jaar daarvoor zijn in het vierde kwartaal van 2011 de prijzen gedaald met 7,4% en het aantal transacties met bijna 15%. Dit geldt voor de Zeeuwse Eilanden. In Zeeuws-Vlaanderen daalden de prijzen met 6,2% en de transacties met 20%. De mediane (gemiddelde) prijs voor een woning in Nederland is € 223.000. Boven de Westerschelde bedraagt dit € 183.000 en onder deze rivier € 167.000. Dat is een prijsverschil van € 16.000. In het laatste kwartaal voor de crisis bedroeg het prijsverschil € 48.000. (2008, 2e kwartaal). Zeeuws-Vlaanderen heeft al eerder een structurele prijsdaling meegemaakt, en is daar nu blijkbaar minder ontvankelijk voor. Uiteraard is het ook zo, dat hoe lager de prijs is, hoe minder ver deze nog kan zakken.

De cijfers staan over de hele linie op rood. Ook de kredietverlening hapert, omdat de AFM de banken lastig valt met overbodige regelgeving en er niet voor terug deinst boetes uit te delen aan banken die hun klanten goed hebben willen helpen.

Zijn er dan geen lichtpunten? De verlaging van de overdrachtsbelasting van 6 naar 2% op 1 juli 2011 heeft een positieve impuls aan de woningmarkt gegeven. Deze maatregel loopt af op 1 juli van dit jaar. De verwachting is, dat veel kopers en verkopers nog gebruik zullen willen maken van dit tijdelijke belastingvoordeel. Het is ook voor veel andere branches van belang dat de woningmarkt weer in beweging komt.

Mark Faasse